Koroniec plamoczuby

Gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych

Koroniec plamoczuby[4] (Goura victoria) – gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae). Zamieszkuje endemicznie Nową Gwineę. Sklasyfikowany jako bliski zagrożenia. Największy gatunek gołębia.

Koroniec plamoczuby
Goura victoria[1]
(Fraser, 1844)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd gołębiowe
Rodzina gołębiowate
Podrodzina trerony
Rodzaj Goura
Gatunek koroniec plamoczuby
Synonimy
  • Lophyrus Victoria Fraser, 1844[2]
Podgatunki
  • G. v. victoria (Fraser, 1844)
  • G. v. beccarii Salvadori, 1876
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 NT pl.svg

Podgatunki i zasięg występowaniaEdytuj

Wyróżnia się dwa podgatunki G. victoria[5][2]:

  • G. v. victoria (Fraser, 1844) – wyspy Yapen i Biak (u wybrzeży północnej Nowej Gwinei)
  • G. v. beccarii Salvadori, 1876 – północna Nowa Gwinea
 
Korońce plamoczube w warszawskim ZOO

MorfologiaEdytuj

Długość ciała wynosi 66–74 cm, masa zaś 2,5 kg[6]. Dalsze wymiary dla okazów z Muzeum Brytyjskiego: skrzydło ok. 34,9 cm, ogon 25,9–26,9 cm, dziób 3,1 cm, skok 8,2 cm. Upierzenie w większej części łupkowoniebieskie. Pióra czuba na końcu łyżeczkowato rozszerzone, o barwie czarno-białej. Kantarek i okolice oczu czarne. Pierś fioletowokasztanowa. Pokrywy skrzydłowe I rzędu białoniebieskie z ciemnymi zakończeniami. Sterówki także łupkowoniebieskie, jednak posiadają jasne końcówki. Dziób czarny, nogi fioletoworóżowe, tęczówka czerwona[7].

ŚrodowiskoEdytuj

Środowisko życia korońca plamoczubego stanowią lasy nizinne, w tym bagienne. Występuje głównie na obszarach nisko położonych, ale niekiedy do wysokości 600 m n.p.m.[8]

ZachowanieEdytuj

Osiadły. Przebywa w parach lub małych grupach. Zazwyczaj na ziemi, lecz zaniepokojony wlatuje na drzewo. Pożywienie stanowią owady, owoce (w tym figowców) oraz nasiona. Gniazdo w przeciwieństwie do innych gołębi zbudowane starannie z patyków, łodyg i liści. W lęgu 1 jajo. Inkubacja trwa 28 dni[6].

Status i zagrożeniaEdytuj

Do roku 2012 koroniec plamoczuby klasyfikowany był jako narażony na wyginięcie, w 2013 roku zmieniono status na bliski zagrożenia (NT, Near Threatened). Oszacowana populacja na rok 2000 wynosiła około 7000 osobników dorosłych. Dawniej zagrożenie stanowił głównie odłów ptaków na mięso i pióra. Obecnie zagrożeniem jest również wycinka lasów pod plantacje palm oraz rozwój dróg, który potencjalnym kłusownikom ułatwia dostęp do korońców[8].

PrzypisyEdytuj

  1. Goura victoria, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Victoria Crowned-pigeon (Goura victoria) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-25)].
  3. Goura victoria. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Raphinae Wetmore, 1930 - trerony (wersja: 2019-07-21). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-08-06].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Pigeons (ang.). IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-08-06].
  6. a b David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Ptaki. Encyklopedia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 250. ISBN 978-83-01-15733-3.
  7. T. Salvadori: Catalogue of Birds in the British Museum. T. 21. Columbae. 1893, s. 624-625.
  8. a b Victoria Crowned-pigeon Goura victoria. BirdLife International. [dostęp 7 stycznia 2013].

Linki zewnętrzneEdytuj