Otwórz menu główne

Koryczany

wieś w województwie śląskim

Koryczanywieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Żarnowiec.

Koryczany
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat zawierciański
Gmina Żarnowiec
Liczba ludności (2008) 466
Strefa numeracyjna 32
Kod pocztowy 42-439[1]
Tablice rejestracyjne SZA
SIMC 0225762
Położenie na mapie gminy Żarnowiec
Mapa lokalizacyjna gminy Żarnowiec
Koryczany
Koryczany
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Koryczany
Koryczany
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Koryczany
Koryczany
Położenie na mapie powiatu zawierciańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zawierciańskiego
Koryczany
Koryczany
Ziemia50°29′23″N 19°56′03″E/50,489722 19,934167
Integralne części wsi Koryczany[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0225779 Doły część wsi
0225785 Dziadówki część wsi
0225791 Górka część wsi
0225800 Przymiarki część wsi
0225816 Zasadek część wsi

Koryczany leżą na styku trzech województw: śląskiego, małopolskiego (wieś Karczowice), świętokrzyskiego (wieś Przełaj).

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Żarnowcu.

NazwaEdytuj

Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Korziczani villa wymienia w latach (1470-1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. s. według wyboru. [dostęp 2014–03–09].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  4. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przezdziecki, Tom II, Kraków 1864, str.209.