Otwórz menu główne

Kowala-Stępocina

wieś w województwie mazowieckim

Kowala-Stępocina (Kowala) – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Kowala.

Kowala-Stępocina
Kościół w Kowali
Kościół w Kowali
Państwo  Polska
Województwo mazowieckie
Powiat radomski
Gmina Kowala
Liczba ludności (2011) 1158[1][2]
Strefa numeracyjna 48
Kod pocztowy 26-624
Tablice rejestracyjne WRA
SIMC 0627070
Położenie na mapie gminy Kowala
Mapa lokalizacyjna gminy Kowala
Kowala-Stępocina
Kowala-Stępocina
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kowala-Stępocina
Kowala-Stępocina
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Kowala-Stępocina
Kowala-Stępocina
Położenie na mapie powiatu radomskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu radomskiego
Kowala-Stępocina
Kowala-Stępocina
51,3167°N 21,0667°E/51,316670 21,066670

Oficjalną nazwą wsi jest Kowala-Stępocina[3], ale gmina używa skróconej formy nazwy Kowala, która pojawiła się w rozporządzaniu o gminach i ich siedzibach.

Miejscowość położona jest przy drodze wojewódzkiej nr 733.

Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego[4]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.

ZabytkiEdytuj

  • gródek stożkowaty z XIII wieku, na którym wznosiła się wieża rycerska typu "motte". Wieża została zbudowana przypuszczalnie przez rycerza z rodu Abdank. W 1412 roku odnotowani zostali bracia Pakosz, Duszota i Jan Pakoszek tego herbu. W 2 połowie XV wieku właścicielem wieży był Paweł herbu Bogoria. Gródek na szczycie ma powierzchnię 25 m2 i wysokość 4 metrów. Otoczony jest suchą fosą o szerokości 8 metrów i wałem o szerokości 6 metrów. Użytkowany był do przełomu XV/XVI wieku. W dużym stopniu został zniszczony podczas I wojny światowej. Gródek znajduje się około 200 metrów na zachód od kościoła św. Wojciecha.
  • Kościół parafialny pod wezwaniem św. Wojciecha z 1796 roku. Parafia erygowana została przed 1326 r., a więc kościół musiał istnieć w tym miejscu już w tym okresie. Drewniany kościół wzmiankowano w 1400 r. Kolejny drewniany wzniesiony został w 1784, lecz spłonął od pioruna w 1794. Obecna świątynia zbudowana została w latach 1796-1806, z fundacji Jana Nepomucena Rogowskiego, starosty zawichojskiego i jego żony Marianny z Mireckich oraz Jana Nepomucena Jasińskiego i jego żony Eleonory z Rogowskich. Kościół został konsekrowany 19 października 1806. Świątynia była restaurowana w 1967.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Portal polskawliczbach.pl
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-02-08].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego

Linki zewnętrzneEdytuj