Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy miasta w Rosji. Zobacz też: Kozielsk (ujednoznacznienie).

Kozielsk (ros. Козельск) – miasto w obwodzie kałuskim Rosji.

Kozielsk
Козельск
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Obwód  kałuski
Burmistrz Walentyn Korotkow
Populacja (2008)
• liczba ludności

19 500[1]
Nr kierunkowy +7 48442
Kod pocztowy 249722
Tablice rejestracyjne 40
Położenie na mapie obwodu kałuskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu kałuskiego
Kozielsk
Kozielsk
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Kozielsk
Kozielsk
Ziemia54°02′N 35°47′E/54,033333 35,783333
(ros.) Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Spis treści

PołożenieEdytuj

Kozielsk jest położony nad rzeką Żyzdrą, 72 km na południowy zachód od Kaługi. Miasto jest usytuowane przy linii kolejowej SmoleńskGorbaczewoTuła[2].

HistoriaEdytuj

Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z 1146. Kozielsk jest wtedy wymieniony jako część księstwa czernihowskiego. Miasto zasłynęło w trakcie najazdu Mongołów Batu-chana w 1238. Mieszkańcy, pomni rzezi, jakich dokonywała armia mongolska na wcześniejszym etapie inwazji, bronili się desperacko przez 7 tygodni, zabijając ok. 4000 mongolskich żołnierzy. Po zdobyciu Mongołowie zniszczyli Kozielsk prawie całkowicie a prawie wszyscy obrońcy wraz z ich teoretycznym przywódcą, siedmioletnim Wasylem, synem księcia, zginęli. W latach 1446-94 Kozielsk, po rozpadzie Złotej Ordy, jako jedno z księstw wierchowskich na krótko stał się częścią Wielkiego Księstwa Litewskiego. Po 1494 został opanowany przez wojska moskiewskie i od tego czasu pozostaje częścią Rosji[3].

Kozielsk był siedzibą rodów Ogińskich i Puzynów[2].

Najbardziej znana budowla Kozielska to XVIII-wieczny monaster, Pustelnia Optyńska. Na jego terenie w latach 1939-1940 funkcjonował sowiecki obóz jeniecki dla Polaków. Osadzonymi w obozie w Kozielsku byli oficerowie (także podchorążowie) służby stałej i rezerwy Wojska Polskiego, wzięci do niewoli przez Związek Radziecki po zajęciu wschodnich obszarów Polski po 17 września 1939.

W 1940 roku zostali oni przewiezieni do Katynia i rozstrzelani przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 roku. Zamordowani jeńcy są pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.

Z tym tematem związana jest kategoria: Jeńcy polscy obozu NKWD w Kozielsku (1939–1940).
Osobny artykuł: Zbrodnia katyńska.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj