Krzesław Kurozwęcki (starosta generalny wielkopolski)

polski polityk
Ten artykuł dotyczy kasztelana lubelskiego. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Krzesław „Półtorabek” Kurozwęcki (zm. 1459) – polski szlachcic herbu Poraj.

Syn Henryka Kurozwęckiego i kobiety nieznanej z nazwiska. Imię otrzymał po dziadku, Krzesławie Kurozwęckim.

Był starostą krakowskim od 1435, podkomorzym sandomierskim od 1436, kasztelanem wiślickim od 1438, lubelskim od 1444, starostą generalnym Wielkopolski w latach 1440-1443 r., starostą piotrkowskim i pilzneńskim od 1448.

3 lipca 1431 roku, w czasie wyprawy łuckiej wysłał listy wypowiednie wielkiemu księciu litewskiemu Świdrygielle z obozu wojskowego w Bystrzycy na ziemi lubelskiej[1].

Był uczestnikiem konfederacji Zbigniewa Oleśnickiego w 1438 roku[2].

Był świadkiem wydania statutów nieszawskich przez króla Kazimierza IV Jagiellończyka w 1454 roku[3].

Żonaty z Ewą Czarną z Gorzyc herbu Sulima; miał z nią ośmioro dzieci, z których najsławniejsze to:

PrzypisyEdytuj

  1. Dariusz Wróbel, Przyczynek prozopograficzny do dziejów tzw. wyprawy łuckiej w 1431 roku, w: Res Historica, nr 41, 2016, s. 244.
  2. Codex epistolaris saeculi decimi quinti. T. 2, 1382-1445, Kraków 1891, s. 367.
  3. Jan Wincenty Bandtkie, Ius Polonicum : codicibus veteribus manuscriptum et editionibus quibusque collatis, Warszawa 1831, s. 291.