Krzysztof Czeszejko-Sochacki

polski prawnik, polityk

Krzysztof Kazimierz Czeszejko-Sochacki[1] (ur. 3 października 1954 w Opolu[2]) – polski prawnik, adwokat i urzędnik państwowy, w latach 2001−2004 szef Kancelarii Sejmu.

Krzysztof Czeszejko-Sochacki
Data i miejsce urodzenia 3 października 1954
Opole
Zawód, zajęcie prawnik, urzędnik państwowy
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Stanowisko zastępca członka Trybunału Stanu (1993–1997),
szef Kancelarii Sejmu (2001–2004)
Partia SLD
Rodzice Zdzisław Czeszejko-Sochacki
Dzieci Wiktor
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Gwiazdy Białej II Klasy (Estonia)

ŻyciorysEdytuj

Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Zdał następnie egzaminy sędziowski i adwokacki. W 1983 rozpoczął praktykę w zespole adwokackim, zaś w 1992 zaczął prowadzić własną kancelarię adwokacką w Warszawie.

W latach 1984–1989 zasiadał w dzielnicowej radzie narodowej Warszawa-Żoliborz[2]. W latach 80. pracował w jednej z sejmowych komisji nadzwyczajnych. W trakcie IX kadencji parlamentu zasiadał w Radzie Społeczno-Gospodarczej przy Sejmie PRL. Od 1993 do 1997 pełnił funkcję zastępcy członka Trybunału Stanu[3]. W latach 1998–2002 z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej był radnym sejmiku mazowieckiego I kadencji[4]. Od 2001 do 2004 był szefem Kancelarii Sejmu.

Zajmował także szereg kierowniczych stanowisk w organizacjach społecznych, zawodowych i spółkach prawa handlowego. Był m.in. wiceprezesem Krajowej Izby Gospodarczej, wiceprezesem Sądu Arbitrażowego przy KIG, sędzią sądu Izby Domów Maklerskich[2], przewodniczącym rady nadzorczej PERN Przyjaźń, sekretarzem rady nadzorczej Polskiego Radia. Stał na czele zarządów Fundacji Wspierania Inicjatyw Gospodarczych oraz Polskiej Fundacji Olimpijskiej.

Został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim (2000)[5] i Krzyżem Oficerskim (2004)[6] Orderu Odrodzenia Polski oraz estońskim Orderem Gwiazdy Białej II klasy (2002)[7]. Wyróżniony odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy”, Honorową Złotą Odznaką Krajowej Izby Gospodarczej, Złotym Medalem Akademii Polskiego Sukcesu, Złotą Odznaką ZSP, medalem „Za zasługi dla Ruchu Studenckiego”, odznaką „Zasłużony Działacz Ruchu Spółdzielczego”[8].

Syn Zdzisława Czeszejko-Sochackiego. Ojciec Wiktora[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Wojciech Surmacz, Zachodnie kancelarie działają brutalnie, pb.pl, 26 kwietnia 2002 [dostęp 2021-02-13].
  2. a b c Druk nr 5: Lista kandydatów na zastępców przewodniczącego i członków Trybunału Stanu zgłoszonych Marszałkowi Sejmu, zgodnie z art. 27a ust. 1, 1a i 1b regulaminu Sejmu, sejm.gov.pl, 23 października 1997 [dostęp 2021-02-13].
  3. Poprzednie kadencje Trybunału Stanu, trybunalstanu.pl [dostęp 2021-02-13].
  4. Kadencja I, mazovia.pl [dostęp 2021-02-13].
  5. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 stycznia 2000 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2000 r. nr 11, poz. 227).
  6. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 października 2004 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2005 r. nr 9, poz. 172).
  7. Riiklike autasude andmine. Vastu võetud 13.03.2002 nr 121, riigiteataja.ee [dostęp 2021-02-13] (est.).
  8. Krzysztof Czeszejko-Sochacki, czeszejko.pl [zarchiwizowane 2017-05-05].

BibliografiaEdytuj