Księżniczka tarczowa

Księżniczka tarczowa[4] (Polytelis swainsonii) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae). Zamieszkuje południowo-wschodnie obszary Australii, a zwłaszcza zalesione tereny Nowej Południowej Walii i Wiktorii. Nie wyróżnia się podgatunków[2][5]. Dość pospolity w hodowli jako ptak klatkowy[6].

Księżniczka tarczowa
Polytelis swainsonii[1]
(Desmarest, 1826)
Ilustracja
samiec
Ilustracja
samica
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina papugi wschodnie
Podrodzina papugi wschodnie
Plemię Psittaculini
Rodzaj Polytelis
Gatunek księżniczka tarczowa
Synonimy
  • Psittacus Swainsonii Desmarest, 1826[2]
  • Polytelis swainsoni (Desmarest, 1826)[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Cechy gatunkuEdytuj

Występuje wyraźny dymorfizm płciowy: Samica jest cała zielona, z niebieskim nalotem na głowie, a samiec ma żółte gardło i czoło, a pod gardłem ma czerwoną półobrożę.

WymiaryEdytuj

  • długość ciała: ok. 40 cm[6]
  • masa ciała: 132–157 g[6]

ZachowanieEdytuj

Są łagodnymi i przyjaznymi ptakami. Chociaż są płochliwe, przywiązują się do swojego opiekuna. Nie są zbyt hałaśliwe i nie niszczą drewnianych elementów woliery, w której są trzymane[7].

RozmnażanieEdytuj

Samica składa ok. 5 jajek. Inkubacja trwa ok. 19 dni[7].

PożywienieEdytuj

Zjada owoce, kwiaty akacji i eukaliptusa, owoce krzewów, nasiona roślin uprawnych, traw, chwastów i ziół[6].

W niewoli podaje im się proso, kanar, zielonki, kawałki jabłka, ziarna słonecznika i świeże gałązki z liśćmi[7].

StatusEdytuj

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2012 roku uznaje księżniczkę tarczową za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern); wcześniej (od 1994 roku) miała ona status gatunku narażonego na wyginięcie (VU – vulnerable). Liczebność populacji na wolności szacuje się na 10–20 tysięcy dorosłych osobników, być może nawet więcej. Trend liczebności populacji uznaje się za wzrostowy[3].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Polytelis swainsonii, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Superb Parrot (Polytelis swainsonii) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-16)].
  3. a b Polytelis swainsonii. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Psittaculinae Vigors, 1825 - papugi wschodnie (Wersja: 2020-07-29). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-10-02].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Parrots, cockatoos (ang.). IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-10-02].
  6. a b c d Superb Parrot (Polytelis swainsonii) (ang.). W: Parrot Encyclopedia [on-line]. World Parrot Trust. [dostęp 2020-10-02].
  7. a b c Księżniczka tarczowa. W: euroanimal.pl [on-line]. [dostęp 2013-05-03].

Linki zewnętrzneEdytuj