Otwórz menu główne
Ruś Kijowska XI–XIII wiek

Księstwo mińskieksięstwo udzielne ze stolicą w Mińsku wydzielone z księstwa połockiego po 1101 roku, istniejące na terenach współczesnej Białorusi od początku XII do 1413 roku.

LokalizacjaEdytuj

Księstwo mińskie zlokalizowane było w dopływach Swisłoczy, Druci i Berezyny. W jego skład wchodziły takie miasta, jak Borysów i Łohojsk, które w związku z dalszym rozbiciem dzielnicowym stały się później stolicami osobnych księstw udzielnych. Przez krótki czas do księstwa mińskiego należały także Druck i Zasław[1].

HistoriaEdytuj

Mińsk po raz pierwszy został wspomniany w źródłach pisanych pod rokiem 1067 w kontekście bitwy nad Niemigą. Na początku XII wieku stał się ośrodkiem jednego z księstw udzielnych. W połowie XIII wieku księstwo mińskie weszło w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 1413 roku zostało przekształcone w starostwo, w 1569 roku – w województwo. Wskutek drugiego rozbioru Polski w 1793 roku ziemia mińska weszła w skład Imperium Rosyjskiego. Współcześnie ziemie dawnego księstwa mińskiego leżą w granicach Republiki Białorusi[1].

Sukcesja na tronie mińskimEdytuj

W okresie istnienia księstwa na tronie mińskim zasiadali książęta z bocznej linii dynastii Rurykowiczów, którzy rościli sobie prawa do władzy zwierzchniej w Połocku i Kijowie[1].

Imię Okres panowania II panowanie III panowanie Ilustracja
Gleb Wsiesławicz ok. 1101–1119  
Rościsław Glebowicz ok. 1119–1129 1146–1151 1159–1165
Izjasław II Pantelejmon ok. 1129–1132  
okres bez władzy ok. 1132–1146
Wasylko Wołodarowicz 1167?–przed 1182
Władymirko Wołodarowicz przed 1182–1216?
w składzie WKL ok. 1240
Wasylko ok. 1326

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Полоцкое Княжество, Все монархии мира.

BibliografiaEdytuj