Lambda Pegasi

gwiazda w gwiazdozbiorze Pegaza

Lambda Pegasi (λ Peg) – gwiazda w gwiazdozbiorze Pegaza, odległa od Słońca o ok. 365 lat świetlnych.

Lambda Pegasi
λ Peg
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Pegaz
Rektascensja 22h 46m 31,878s[1]
Deklinacja +23° 33′ 56,36″[1]
Paralaksa (π) 0,00893 ± 0,00024[1]
Odległość 365 ± 10 ly
112,0 ± 3,1 pc
Wielkość obserwowana 3,93[1]m
Ruch własny (RA) 55,75 ± 0,22[1] mas/rok
Ruch własny (DEC) −10,15 ± 0,20[1] mas/rok
Prędkość radialna −4,15 ± 0,21[1] km/s
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy żółty olbrzym
Typ widmowy G8IIIa_CN0.5[1]
Masa 3,7–4 M[2]
Promień 30 R[2]
Jasność 400[2] L
Okres obrotu ~190 d[2]
Temperatura 4710[2] K
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 47 Peg
2MASS: J22463188+2333564
Bonner Durchmusterung: BD +22°4709
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 859
Boss General Catalogue: GC 31776
Katalog Gliesego: GJ 4295
Katalog Henry’ego Drapera: HD 215665
Katalog Hipparcosa: HIP 112440
Katalog jasnych gwiazd: HR 8667
SAO Star Catalog: SAO 90775

NazwaEdytuj

Dawniej gwiazda ta wraz z sąsiednią Mi Pegasi (bliskość jest tylko pozorna) nosiła nazwę Sadalbari, która wywodzi się od arabskiego ‏سعد بارع‎ saʿd bāriʿ, co oznacza „szczęśliwa gwiazda Doskonałego”. Nie wiadomo, do czego się ona odnosi[2][3]. Współcześnie jest ona używana tylko w odniesieniu do Mi Pegasi[4].

CharakterystykaEdytuj

Lambda Pegasi to żółty olbrzym należący do typu widmowego G8. Temperatura jego powierzchni to 4710 K, nieco mniej niż temperatura fotosfery Słońca. Metaliczność tej gwiazdy jest równa 0,7 słonecznej. Promień tego olbrzyma to 30 promieni Słońca. Jego masa to 4 masy Słońca, jeśli dopiero zaczyna on syntezę helu w węgiel i tlen w jądrze, bądź 3,7 M, jeżeli proces ten już trwa. Gwiazda zakończy życie jako biały karzeł o masie 0,75 M[2].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h Lambda Pegasi w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e f g Jim Kaler: SADALBARI (Lambda and mu Pegasi) (ang.). W: STARS [on-line]. 2009-10-23. [dostęp 2017-05-08].
  3. Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 328, 329. ISBN 0-486-21079-0. (ang.)
  4. Naming Stars. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2017-02-01. [dostęp 2017-05-08].