Otwórz menu główne

Lech Olejnik (ur. 25 lipca 1952 w Wągrowcu,zm. 18 lutego 2018 w Szczecinie) – polski artysta muzyk, fagocista, pedagog muzyczny związany ze Szczecinem.

Działalność artystycznaEdytuj

Lech Olejnik ukończył w roku 1976 Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Gdańsku obecnie Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku w klasie fagotu . Swoją działalność artystyczną i pedagogiczną związał ze Szczecinem . W 1976 roku rozpoczął prace w Filharmonii im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie w której był fagocistą do 2008 roku. Z filharmonią koncertował w wielu krajach w Europie. Kilkakrotnie wystąpił z orkiestrą Filharmonii Szczecińskiej w roli solisty. Jako instrumentalista współpracował z wieloma dyrygentami m.in. Stefanem Marczykiem , Walerianem Pawłowskim, Józefem Wiłkomirskim , Janem Szyrockim. Jako kameralista występował z wieloma muzykami z środowiska muzycznego Szczecina, grał również w Kwartecie Współczesnym , Kwartecie Dętym Divertimento oraz w zespole Camerata Nova.

Działalność pedagogicznaEdytuj

Jako pedagog muzyczny nauczał gry na fagocie we wszystkich szczecińskich szkołach muzycznych na poziomie podstawowym i średnim związany był również ze szczecińską filią Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu jako straszy wykładowca. Jako nauczyciel klasy fagotu pracował w Państwowej Szkole I st.im. Tadeusza Szeligowskiego oraz w Zespole Szkół Muzycznych im.Feliksa Nowowiejskiego od roku 1981, w latach (1997-2005) był kierownikiem sekcji instrumentów dętych i perkusyjnych ,przez kilka lat prowadził również szkolny big band.


BibliografiaEdytuj

  • Encyklopedia Szczecina Suplement III (pod red. Tadeusza Białeckiego), Uniwersytet Szczeciński,Szczecin 2007 ,str.127.
  • Mikołaj Szczęsny: Szczecińscy Filharmonicy 1948-1998, Filharmonia Szczecińska, Szczecin 1999,str.96,158,165,167.