Otwórz menu główne

Leszek Krzemień, właśc. Maks Wolf (ur. 28 sierpnia 1905 w Warszawie, zm. 27 sierpnia 1997 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego (1951), działacz komunistyczny, kilkakrotnie więziony.

Leszek Krzemień
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1905
Warszawa Polska
Data i miejsce śmierci 27 sierpnia 1997
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1943-1968
Siły zbrojne Ludowe Wojsko Polskie Wojsko Polskie
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Order Krzyża Grunwaldu III klasy Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Krzyż Wojenny Czechosłowacki 1939

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Był słuchaczem Międzynarodowej Szkoły Leninowskiej w Moskwie. We wrześniu 1939 uciekł do strefy sowieckiej. Mieszkał i pracował we Lwowie w administracji gospodarczej. Od 1941 oficer polityczno-wychowawczy. Służył w 1 Dywizji Piechoty im. T. Kościuszki na stanowiskach zastępców ds. politycznych m.in. zastępca dowódcy Brygady Pancernej. W 1945 podpułkownik. Po wojnie szef Polskiej Misji Wojskowej w Wiedniu (1945-1946). W latach 1946-1947 szef Kancelarii Wojskowej Prezydenta RP, potem III wiceminister Obrony Narodowej. W latach 1948-1950 zastępca dowódcy Okręgu Wojskowego Nr IV do spraw politycznych we Wrocławiu. W latach 1950-1954 zastępca szefa Głównego Zarządu Politycznego, następnie szef Polskiej Misji Wojskowej w Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych. Po powrocie do kraju pozostawał w rezerwie.

W latach 1957-1968 pełnomocnik rządu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej ds. pobytu Wojsk Radzieckich w Polsce i przewodniczący delegacji polskiej w Komisji Mieszanej. W 1968, po wydarzeniach marcowych został przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Warszawie. Na kongresach ZBoWiD w 1974 i 1979 powołany w skład Rady Naczelnej ZBoWiD.

W 1947 Prezydent RP Bolesław Bierut nadał mu Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski za zasługi położone przy organizacji Kancelarii Wojskowej Prezydenta RP oraz uporządkowanie systemu odznaczeń[1]. W 1986 roku wyróżniony przez Sekretariat Komitetu Centralnego PZPR Medalem im. Ludwika Waryńskiego[2].

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[3].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Polska odrodziła się: przemówienie delegata Tymczasowego Rządu Polskiego na Węgry i Austrię wygłoszone przez radio w Budapeszcie dn. 14 lipca 1945 r., Budapeszt: Wydawn. Komit. Pomocy Repatriantom Polskiem na Węgrzech 1945.
  • O ojczyźnie i patriotyzmie, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1951 (wyd. 2 - 1953).
  • By słowa nasze chwytały za serce: rzecz o agitacji, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1953.
  • Przeciwko ideologicznemu rozbrajaniu partii: o niektórych problemach rewizjonizmu na tle pewnych publikacji prasowych w Polsce w latach 1956-57, Warszawa: "Książka i Wiedza" 1958 (wyd. 1959, przekład rosyjski 1959).
  • Kropla w potoku, t. 1-2, Warszawa: "Iskry" 1961 (wyd. 2 - 1963).
  • Dwudziestolatki początku wieku XX: o ludziach, pracy i walce młodzieży komunistycznej w Polsce w latach 1918-1928, Warszawa: "Iskry" 1967.
  • Spór o dziedzictwo ideowe KPP, Warszawa: "Książka i Wiedza" 1970.
  • Związek Młodzieży Komunistycznej w Polsce: pierwsze dziesięciolecie 1918-1928, Warszawa: "Książka i Wiedza" 1972.
  • Szkice polemiczne w związku z dyskusją o Drugiej Rzeczypospolitej i o roli Komunistycznej Partii Polski, Warszawa: "Książka i Wiedza" 1974.
  • Czas wojny, Warszawa: "Książka i Wiedza" 1980.
  • Zbuntowani: opowieść o KZMP, Warszawa: "Iskry" 1987.

PrzypisyEdytuj

  1. Postanowienie o odznaczeniu z dnia 1 sierpnia 1947 r. za zasługi położone przy organizacji Kancelarii Wojskowej Prezydenta R. P. oraz uporządkowanie systemu odznaczeń M.P. z 1947 r. nr 143, poz. 862.
  2. Życie Partii, styczeń - marzec 1987, str. 55
  3. Lista pochowanych. Leszek Krzemień. um.warszawa.pl. [dostęp 2018-02-01].

BibliografiaEdytuj

  • Henryk P. Kosk: Generalicja Polska, wyd. Oficyna Wydawnicza "Ajaks" 1998, t. 1, s. 262
  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom 2: I–M, Toruń 2010, s. 292–294 (z fotografią)