Lotokotowate

Lotokotowate[2] (Cynocephalidae) – rodzina ssaków z rzędu latawców (Dermoptera). Lotokoty nie są lemurami i nie latają, lecz szybują. Ze względu na podobieństwa zaliczane były dawniej do nietoperzy.

Lotokotowate
Cynocephalidae[1]
Simpson, 1945
Ilustracja
Przedstawiciel rodziny – łasicolot malajski (Galeopterus variegatus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

latawce

Rodzina

lotokotowate

Typ nomenklatoryczny

Cynocephalus Boddaert, 1768

Synonimy
  • Colugidae Miller, 1906
  • Galeopithecidae Gray, 1821
  • Galeopteridae Thomas, 1908
Zasięg występowania
Mapa występowania
Występowanie:
Kolor czerwony – lotokot malajski
Kolor zielony – lotokot filipiński

Zasięg występowaniaEdytuj

Przedstawiciele tej rodziny zamieszkują lasy deszczowe południowo-wschodniej Azji łącznie z Filipinami[3][4].

CharakterystykaEdytuj

Ssaki te są dość zagadkową grupą zwierząt. Są to zwierzęta wielkości kota (30–40 cm długości), nadrzewne i roślinożerne. Osiągają 1–2 kg masy ciała. Ich cechą charakterystyczną jest obszerny fałd skórny rozpięty między kończynami i stanowiący powierzchnię nośną, którą wykorzystują przy przeskakiwaniu z drzewa na drzewo. Ten fałd skórny tworzą dwie warstwy owłosionej skóry. Dzięki takiemu przystosowaniu lotokoty są zdolne do wykonywania lotów ślizgowych na odległość kilkudziesięciu metrów przy niewielkiej utracie wysokości. Rekordowy lot wynosił 136 m[5]. Lotokotowate prowadzą nocny tryb życia. Dzień spędzają w dziuplach. Ciąża trwa 2 miesiące. Samica rodzi 1–2 młode.

SystematykaEdytuj

Lotokotowate stanowią grupę siostrzaną z tupajowatymi i są blisko spokrewnione z naczelnymi[6].

Do rodziny należą dwa występujące współcześnie rodzaje wraz z gatunkami[2][3]:

oraz rodzaj wymarły:

  • Dermotherium Ducrocq, Buffetaut, Buffetaut-Tong, Jaeger, Yongkanjanasoontorn & Suteethorn, 1992

PrzypisyEdytuj

  1. Cynocephalidae, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 28. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  3. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 132. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
  4. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Family Cynocephalidae. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-11-01].
  5. Kowalski K., 1971.
  6. Robin MD Beck i inni, A higher-level MRP supertree of placental mammals, „BMC Evol Biol”, 6, 2006, s. 93, DOI10.1186/1471-2148-6-93, PMID17101039, PMCIDPMC1654192 [dostęp 2007-12-23] (ang.).

BibliografiaEdytuj

  • K. Kowalski: Ssaki, zarys teriologii. Warszawa: PWN, 1971.