Ludwik Maciejewski

Polityk, polski działacz niepodległościowy

Ludwik Maciejewski (ur. 20 sierpnia 1890 w Królikowie, zm. 18 grudnia 1964 w Katowicach) – polski działacz niepodległościowy i związkowy, polityk, senator w II RP.

Ludwik Maciejewski
Ilustracja
Ludwik Maciejewski w 1935 roku
Data i miejsce urodzenia

20 sierpnia 1890
Królikowo

Data i miejsce śmierci

18 grudnia 1964
Katowice

Senator IV kadencji (II RP)
Okres

od 1935
do 13 września 1938

Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Śląski Krzyż Powstańczy Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi II stopnia Medal Zwycięstwa i Wolności 1945

Życiorys edytuj

Wykształcenie edytuj

Ukończył dwuletnią szkołę handlową w Poznaniu.

Działalność niepodległościowa edytuj

Od 1904 roku był członkiem „Sokoła” w Poznaniu i na Śląsku. W latach 1919–1921 należał do Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska, był uczestnikiem II i III powstania śląskiego (w którym był komendantem placu w kilku osadach górniczych k. Bytomia). W 1920 roku był sekretarzem Polskiego Komitetu Plebiscytowego na powiat Bytom.

Praca zawodowa i polityczna edytuj

Od 1910 roku pracował w polskich przedsiębiorstwach w Katowicach, Królewskiej Hucie i Bytomiu, był jednym z animatorów amatorskiego ruchu teatralnego na Górnym Śląsku (w 1920 roku zorganizował stały teatr objazdowy). W czasie I wojny światowej służył w armii niemieckiej. Pracował przymusowo w fabryce azotowej w Królewskiej Hucie (Chorzów).

W listopadzie 1918 roku zatrudnił się jako pracownik biurowy w Bytomiu, gdzie założył Koło Młodzieży Kupieckiej (w tymże roku) oraz zorganizował i został kierownikiem sekretariatu okręgowego poznańskiego Związku Handlowców (1921).

W czasie całego okresu międzywojennego (w latach 1922–1939) przewodniczył Głównemu Komitetowi Wykonawczemu Polskiego Związku Pracowników Przemysłowych, Biurowych i Handlowych w Katowicach (którego był założycielem), w latach 1924–1925 był wiceprezesem Zrzeszenia Polskich Pracowniczych Związków Zawodowych w Warszawie i członkiem Rady Naczelnej Związku Handlowców w Poznaniu, od 1929 roku był członkiem zarządu Federacji Związku Zawodowego Pracowników Umysłowych (ZZPU), od 1933 roku – przewodniczącym Komisji Porozumiewawczej Polskich ZZPU na Górnym Śląsku, od 1934 roku – członkiem Rady Naczelnej i Komitetu Wykonawczego Unii ZZPU.

W latach 1922–1927 założył i następnie był redaktorem upełnomocnionym „Echa Pracownika Śląskiego” w Katowicach, w latach 1931–1936 był redaktorem naczelnym, a potem znów redaktorem upełnomocnionym tego czasopisma.

Był również członkiem Związku Powstańców Śląskich.

W 1935 roku został senatorem IV kadencji (1935–1938) powołanym przez Prezydenta RP Ignacego Mościckiego. Pracował w komisjach: administracyjnej (1937–1938), gospodarczo-skarbowej (1935–1936) i społecznej (1937–1938)[1][2].

W czasie i po II wojnie światowej edytuj

W czasie II wojny światowej przebywał z rodziną w Warszawie. W 1940 roku wyjechał do Lubartowa, gdzie uczestniczył w tajnym szkolnictwie zawodowym i od 1944 roku pracował w powiatowej spółdzielni rolniczo-handlowej.

Od lutego 1945 roku był organizatorem (z ramienia Delegata Rządu Tymczasowego) administracji przemysłu ciężkiego w Katowicach i do grudnia tego roku pracował w Centralnym Zarządzie Przemysłu Hutniczego, następnie kierował działem socjalnym Zjednoczenia Przemysłu Węglowego.

Należał do PPS, następnie do PZPR. Był działaczem Spółki Brackiej w Tarnowskich Górach, PZZ, Związku Weteranów Powstań Śląskich i członkiem zarządu oddziału powiatowego i zastępcą sekretarza ZBoWiD, wreszcie przewodniczącym Miejskiego Komitetu Pomocy Społecznej.

Zmarł 18 grudnia 1964 roku w Katowicach. Pochowany na Cmentarzu przy ul. Francuskiej (kwatera CI D-359)[3].

Życie prywatne edytuj

Był synem Jana, ślusarza, i Ewy z domu Brylskiej. Ożenił się 17 listopada 1923 roku z Heleną Anną Wochnik. Mieli syna Mariana (ur. 1928)[2].

Ordery i odznaczenia edytuj

Przypisy edytuj

  1. Scriptor (opr.): Sejm i Senat 1935–1938 IV kadencja. Warszawa: nakładem Księgarni F. Hoesicka, 1936, s. 440.
  2. a b c Biblioteka sejmowa – Parlamentarzyści RP: Ludwik Maciejewski. [dostęp 2012-05-25].
  3. Ludwik Maciejewski » Witryna edukacyjna Kancelarii Senatu, senat.edu.pl [dostęp 2020-12-06].
  4. M.P. z 1932 r. nr 167, poz. 198 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  5. M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 410 „za zasługi w zakresie pomocy i opieki nad bezrobotnymi”.
  6. M.P. z 1934 r. nr 259, poz. 340 „za zasługi na polu pracy na rzecz Pożyczki Narodowej”.

Bibliografia edytuj