Maciej Wołonczewski

Maciej Kazimierz Wołonczewski, Ksiądz Maciek (lit. Motiejus Valančius) (ur. 16 lutego?/ 28 lutego 1801 w Nastranach(lit.) (SgKP podaje: Nabrany[2]) w guberni kowieńskiej, zm. 17 maja?/ 29 maja 1875 w Kownie) – duchowny rzymskokatolicki, pisarz, historyk, etnograf, teolog, biskup żmudzki w latach 1849–1875.

Maciej Kazimierz Wołonczewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

16 lutego?/ 28 lutego 1801
Nastrany

Data i miejsce śmierci

17 maja?/ 29 maja 1875
Kowno

Miejsce pochówku

Bazylika archikatedralna Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kownie

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

31 maja 1828[1]

Nominacja biskupia

28 września 1849[1]

Sakra biskupia

8 marca 1850[1]

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

8 marca 1850

Konsekrator

Kazimierz Dmochowski

Współkonsekratorzy

Wacław Żyliński
Ignacy Hołowiński

ŻyciorysEdytuj

W 1828 roku przyjął święcenia kapłańskie. Był profesorem teologii w Wilnie i Petersburgu, a także rektorem seminarium duchownego i gimnazjum w Worniach. W latach 1849–1875 pełnił funkcję biskupa żmudzkiego. Konsekrowany w Petersburgu przez arcybiskupa Kazimierza Dmochowskiego w 1850 roku[1]. W czasie swojego pontyfikatu negatywnie odnosił się do powstania styczniowego. 18 sierpnia 1863 wydał list pasterski, nawołujący do posłuszeństwa wobec rosyjskiego cesarza. W 1864 roku z nakazu władz carskich przeniósł stolicę diecezji żmudzkiej z Worni do Kowna.

Maciej Kazimierz Wołonczewski był miłośnikiem historii i literatury litewskiej. Był propagatorem odrodzenia świadomości narodowej wśród Litwinów. Angażował się w działalność społeczną i dydaktyczną. Jako jeden z pierwszych autorów pisał w języku litewskim. Był autorem pracy historycznej o biskupstwie żmudzkim Żemaičių vyskupystė (1848) oraz licznych powieści i czytanek, m.in. Vaikų knygelė (1864) i Palangos Juzė (1869).

Po upadku powstania styczniowego i zakazie publikowania literatury litewskojęzycznej z użyciem alfabetu łacińskiego, wydanego przez władze carskie, zorganizował przemyt i dystrybucję literatury litewskiej drukowanej w Prusach Wschodnich.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. VIII, Patavium 1978, s. 497. (łac.).
  2. Nabrany, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 850.

Linki zewnętrzneEdytuj