Otwórz menu główne

Magdalena Kochan

polska działaczka polityczna

Magdalena Maria Kochan z domu Miłosz (ur. 28 stycznia 1950 w Szczecinie) – polska polityk, nauczycielka i muzyk, posłanka na Sejm V, VI, VII i VIII kadencji, senator X kadencji.

Magdalena Kochan
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 28 stycznia 1950
Szczecin
Zawód, zajęcie polityk, nauczycielka
Alma Mater Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna w Poznaniu
Stanowisko posłanka na Sejm V, VI, VII i VIII kadencji (2005–2019), senator X kadencji (od 2019)
Partia PZPR (1970–1981)
SD (1987–1989)
UW (1995–2001)
PO (od 2001)
Odznaczenia
Order Uśmiechu

ŻyciorysEdytuj

Uzyskała wykształcenie wyższe muzyczne i pedagogiczne, ukończyła studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu w 1976. W tym samym roku podjęła pracę jako nauczycielka gry na fortepianie w Szkole Muzycznej I stopnia w Goleniowie. W 1966 wstąpiła do Związku Młodzieży Socjalistycznej, od 1970 do 1981 była członkinią Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, a w latach 1987–1989 należała do Stronnictwa Demokratycznego. W okresie 1994–2002 pełniła funkcje radnej Goleniowa, następnie do 2005 była radną powiatu goleniowskiego. W 1995 wstąpiła do Unii Wolności, następnie przeszła do Platformy Obywatelskiej. Z jej ramienia bezskutecznie kandydowała do Sejmu w wyborach parlamentarnych w 2001.

W wyborach w 2005 z listy PO została wybrana na posła V kadencji w okręgu szczecińskim. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskała mandat poselski, otrzymując 17 052 głosy.

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 bezskutecznie ubiegała się o mandat europosła w okręgu gorzowskim, uzyskując 25 605 głosy.

W 2011 kandydowała w wyborach parlamentarnych z 2. miejsca na liście komitetu wyborczego Platformy Obywatelskiej w okręgu wyborczym nr 41 w Szczecinie i uzyskała mandat poselski. Oddano na nią 14 198 głosów (3,73% głosów oddanych w okręgu)[1]. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 ponownie bez powodzenia ubiegała się o mandat deputowanej, otrzymując 7321 głosów[2].

W 2015 z powodzeniem ubiegała się natomiast o poselską reelekcję (dostała 8972 głosy)[3]. W Sejmie VIII kadencji została zastępcą przewodniczącego Komisji Polityki Społecznej i Rodziny oraz członkinią Komisji do Spraw Petycji[4].

W wyborach w 2019 została wybrana w skład Senatu X kadencji. Kandydowała z ramienia Koalicji Obywatelskiej w okręgu nr 98, otrzymując 135 041 głosów[5].

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

W 2010 za działalność społeczną na rzecz dzieci otrzymała Medal Honorowy Rzecznika Praw Dziecka, a w 2015 odznaczono ją Orderem Uśmiechu.

PrzypisyEdytuj

  1. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-05-31].
  2. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2015-05-31].
  3. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  4. Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2018-07-28].
  5. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-14].

BibliografiaEdytuj