Otwórz menu główne

Maksymilian Matakiewicz

polski inżynier, naukowiec, minister

Maksymilian August Antoni Matakiewicz (ur. 27 czerwca 1875 w Niepołomicach, zm. 3 lutego 1940 we Lwowie) – polski inżynier hydrotechnik, profesor i rektor Politechniki Lwowskiej.

Maksymilian Matakiewicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 27 czerwca 1875
Niepołomice, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 3 lutego 1940
Lwów, Polska pod okupacją ZSRR
Minister robót publicznych
Okres od 29 grudnia 1929
do 4 grudnia 1930
Poprzednik Jędrzej Moraczewski
Następca Mieczysław Norwid-Neugebauer

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie inteligenckiej. Był synem Antoniego i Augusty z Kołodziejów, bratem Antoniego. Gimnazjum ukończył w Krakowie. W latach 1893–1900 studiował na Politechnice Lwowskiej. W latach 1901–1905 pracował w Krajowym Oddziale Hydrograficznym we Lwowie. Od 1905 w Departamencie Wodnym Namiestnictwa we Lwowie; w tym samym roku uzyskał doktorat[1].

W latach 1907–1909 kierownik katedry budownictwa wodnego Politechniki Lwowskiej. Od 1909 profesor nadzwyczajny Politechniki Lwowskiej i dziekan Wydziału Inżynierskiego PL, od 1911 profesor zwyczajny budownictwa wodnego tej uczelni. W roku akademickim 1919/20 rektor Politechniki Lwowskiej. W 1919 i 1920 był redaktorem „Czasopisma Technicznego”.

Uczestnik obrony Lwowa w latach 1918–1919, w latach 1921–1930 członek Rady Miejskiej Lwowa, w latach 1927–1928 zastępca komisarza rządowego miasta Lwowa, w okresie 1929–1930 minister robót publicznych w rządzie Kazimierza Bartla i Walerego Sławka.

Członek Towarzystwa Naukowego we Lwowie, Towarzystwa Naukowego w Warszawie, Polskiego Towarzystwa Politechnicznego[2]. Prezes Akademii Nauk Technicznych (1931–1933).

Umarł we Lwowie i został tam pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.

Był żonaty ( slub w 1906 roku) z Heleną Zaleską, miał córkę.

Odznaczony m.in. 11 listopada 1936 roku we Lwowie przez prezydenta Mościckiego Złotym Krzyżem Zasługi, w 1937 roku Komandorią Orderu Polonia Restituta[3].

PublikacjeEdytuj

Cykl podręczników akademickich.

Pierwsze 2 tomy napisał profesor Józef Rychter. Maksymilian Matakiewicz napisał pozostałe części[4]:

Inne

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj