Otwórz menu główne

Marchwica pospolita

Marchwica pospolita (Mutellina purpurea (Poir.) Thell) – gatunek rośliny należący do rodziny selerowatych. Występuje w górach Europy. W Polsce występuje w Tatrach i na Podtatrzu, gdzie jest rośliną dość pospolitą, w Sudetach, w Beskidach oraz na Pogórzu Spisko-Gubałowskim.

Marchwica pospolita
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd selerowce
Rodzina selerowate
Rodzaj marchwica
Gatunek marchwica pospolita
Nazwa systematyczna
Mutellina purpurea (Poir.) Reduron, Charpin & Pimenov
J. Bot. Soc. Bot. France 1: 100. 1997
Synonimy
Meum mutellina (L.) Gaert.

MorfologiaEdytuj

Łodyga 
Wzniesiona i rozgałęziona, naga, obła, żeberkowana, soczyście zielona. Osiąga wysokość 5-50 cm. Jej nasada otoczona jest tuniką brązowawych włókien.
Liście
Złożone, 2-3-krotnie pierzastosieczne, długoogonkowe, nagie. Lancetowate odcinki liścia mają szerokość 0,5-1 mm. Przypominają swoim wyglądem liście marchwi i stąd pochodzi polska rodzajowa nazwa rośliny.
Kwiaty
Drobne, białe, różowe lub różowopurpurowe, zebrane w baldach złożony składający się przeważnie z 7-10 baldaszków. Pokrywki biało obrzeżone, bruzdy 3-5 smugowe, smugi wyraźnie widoczne.
Owoc
Podłużnie jajowate, żeberkowane niełupki o długości 5-6 mm.
Korzeń
Wrzecionowaty, palowy.

Biologia i ekologiaEdytuj

Bylina. Kwitnie od lipca do sierpnia. Siedlisko: Hale wysokogórskie, murawy, wśród kosodrzewiny, na polanach, w borówczyskach. Rośnie zarówno na podłożu wapiennym, jak i niewapiennym. W Tatrach występuje aż po piętro turniowe, główny obszar jej występowania stanowi piętro kosówki i piętro halne.

CiekawostkiEdytuj

Zobacz też: Rośliny tatrzańskie.

PrzypisyEdytuj

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-05-01].

BibliografiaEdytuj

  1. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 2003. ISBN 83-7073-385-9.
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.