Otwórz menu główne

ŻyciorysEdytuj

Formuła FordEdytuj

Marco karierę rozpoczął w 1998 roku, od startów w kartingu. W 2006 roku zadebiutował w serii wyścigów samochodów jednomiejscowych – Duńskiej Formule Ford. W pierwszym sezonie startów zmagania zakończył na 19. miejscu. W drugim podejściu należał do czołówki, ostatecznie plasując się na 3. pozycji w końcowej klasyfikacji. Sørensen wziął udział także w Formule Ford NEZ. Zdobyte w niej punkty sklasyfikowały go na 9. lokacie.

W 2008 roku brał udział w brytyjskim odpowiedniku tego serialu. Duńczyk pięciokrotnie stawał na podium. W ostatnim starcie, na brytyjskim torze Silverstone, odniósł jedyne zwycięstwo. W klasyfikacji generalnej znalazł się na 8. miejscu. W drugiej połowie sezonu Sørensen wystartował w czterech ostatnich rundach niemieckiej serii ADAC Masters. W ośmiu startach Duńczyk aż pięciokrotnie startował z pole position, natomiast w czterech okazał się najlepszy w wyścigu. Pomimo niepełnego stażu, Marco rywalizację ukończył na bardzo wysokiej 4. pozycji.

Formuła RenaultEdytuj

W listopadzie 2008 roku Sørensen wziął udział w rundzie zimowej edycji Portugalskiej Formuły Renault. Na torze w Estoril, Duńczyk dojechał odpowiednio na siódmej i czwartej lokacie. Dzięki zdobytym punktom, zmagania zakończył na 11. miejscu.

W sezonie 2009 Marco zaangażował się w Północnoeuropejski, a także Europejski Puchar Formuły Renault. Reprezentując niemiecką ekipę Motopark Academy, w pierwszej z nich pięciokrotnie mieścił się w czołowej trójce, z czego raz sięgnął po zwycięstwo (w ostatnim wyścigu, na belgijskim torze Spa-Francorchamps). W drugiej z serii wyniki Duńczyka były wyraźnie słabsze. Sørensen pięciokrotnie zdobywał punkty, a najlepszy wynik odnotował w pierwszym wyścigu, na niemieckim torze Nürburgring, gdzie był szósty. Ostatecznie rywalizację ukończył odpowiednio na 3. i 15. pozycji.

Formuła 3Edytuj

W latach 2010–2011 Duńczyk brał udział w Niemieckiej Formule 3. Ścigając się w zespole Brandl Motorsport, Marco wystartował w ośmiu wyścigach. Po punkty sięgnął w czterech startach, a podczas pierwszego wyścigu na Nürburgringu, startując z pierwszego pola startowego, zajął najniższy stopień podium. Zdobyte punkty uplasowały go na 11. miejscu. W drugim sezonie współpracy z niemiecką ekipą, Sørensen pewnie sięgnął po tytuł wicemistrzowski, ustępując jedynie dominującemu Nowozelandczykowi Richie Stanaway'owi. Duńczyk stawał na podium we wszystkich startach (nie wystartował w Assen), dwukrotnie przy tym odnosząc wygraną (na Spa-Francorchamps i Lausitzringu). Belgijska runda był najlepsza w wykonaniu Sørensena, który nie tylko zwyciężył w obu sesjach kwalifikacyjnych, ale także dwa razy ustanowił najlepszy czas wyścigu. Jego skuteczność jest widoczna zwłaszcza w klasyfikacji punktowej, gdzie zdobył dwa razy więcej punktów od czwartego Izraelczyka Alona Daya.

Formuła Renault 3.5Edytuj

Na sezon 2012 Sørensen podpisał kontrakt z stajnią Lotus, na udział w Formule Renault 3.5. W ciągu sezonu trzykrotnie stanął na podium, w tym zwyciężył sobotni wyścig na torze Circuit de Spa-Francorchamps. Z dorobkiem 122 punktów uplasował się na 6 pozycji w klasyfikacji kierowców.

W sezonie 2013 Sørensen przedłużył kontrakt z stajnią Lotus. Sezon rozpoczął plasując się regularnie pod koniec pierwszej dziesiątki, z wyjątkiem drugiej pozycji w Monako. Podczas rundy na Red Bull Ringu Duńczyk nie miał sobie rundy, zwyciężając oba wyścigi. Z dorobkiem 113 punktów ukończył sezon na siódmym miejscu w klasyfikacji generalnej.

W sezonie 2014 Sørensen podpisał kontrakt z francuską ekipą Tech 1 Racing. Podczas wyścigu na torze Circuit de Monaco stanął na drugim stopniu podium. Uzbierał łącznie 44 punktów, co dało mu dwunaste miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców.

Seria GP2Edytuj

W 2014 roku podczas rundy w Wielkiej Brytanii Duńczyk zastąpił Tio Ellinasa w bolidzie holenderskiej ekipy MP Motorsport. Wystartował łącznie w czternastu wyścigach, spośród których w dziewięciu zdobywał punkty. W sprincie w Soczi odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w GP2. Uzbierał łącznie 47 punktów, które zapewniły mu jedenaste miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców.

W roku 2015 przeniósł się do brytyjskiej ekipy Carlin. Wystartował w ośmiu wyścigach, jednak w żadnym nie zdobył punktów. Najwyżej dojechał w sprincie na austriackim torze Red Bull Ring, gdzie był szesnasty. W związku z tym postanowił zrezygnować z dalszego udziału w serii i skupił się na wyścigach długodystansowych.

Wyścigi długodystansoweEdytuj

W sezonie 2015 został etatowym kierowcą fabrycznego zespołu Aston Martin Racing w Mistrzostwach Świata Samochodów Długodystansowych w klasie LMGTE Pro. Partnerowali mu jego rodacy, Nicki Thiim oraz Christoffer Nyggard. Już w pierwszym starcie, na brytyjskim torze Silverstone, sięgnęli po pole position. Wyścig zakończyli jednak tuż za podium, na czwartej lokacie. Ten sam wynik powtórzyli jeszcze na Nürburgringu i w Sakhir. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 8. miejscu. W 24-godzinnym wyścigu Le Mans także zabrakło im szczęścia do podium i ponownie zajęli 4. miejsce.

WynikiEdytuj

GP2Edytuj

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2014 MP Motorsport  
BHR
 
BHR
 
ESP
 
ESP
 
MON
 
MON
 
AUT
 
AUT
 
GBR
 
GBR
 
DEU
 
DEU
 
HUN
 
HUN
 
BEL
 
BEL
 
ITA
 
ITA
 
RUS
 
RUS
 
ARE
 
ARE
47 11
- - - - - - - - 9 8 9 4 10 10 14 11 7 4 8 1 NU 21
2015 Carlin  
BHR
 
BHR
 
ESP
 
ESP
 
MON
 
MON
 
AUT
 
AUT
 
GBR
 
GBR
 
HUN
 
HUN
 
BEL
 
BEL
 
ITA
 
ITA
 
RUS
 
RUS
 
BHR
 
BHR
 
ARE
0 33
NU 21 19 22 NU 20 18 16 - - - - - - - - - - - - -

Formuła Renault 3.5Edytuj

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2012 Lotus  
ARA
 
ARA
 
MON
 
BEL
 
BEL
 
DEU
 
DEU
 
RUS
 
RUS
 
GBR
 
GBR
 
HUN
 
HUN
 
FRA
 
FRA
 
CAT
 
CAT
122 6
7 NU 6 1 7 6 2 6 NU NU 19 8 2 5 5 10 NU
2013 Lotus  
ITA
 
ITA
 
ARA
 
ARA
 
MON
 
BEL
 
BEL
 
RUS
 
RUS
 
AUT
 
AUT
 
HUN
 
HUN
 
FRA
 
FRA
 
CAT
 
CAT
113 7
NW 18 9 10 2 5 10 10 17 1 1 12 9 4 5 NU 7
2014 Tech 1 Racing  
ITA
 
ITA
 
ARA
 
ARA
 
MON
 
BEL
 
BEL
 
RUS
 
RUS
 
DEU
 
DEU
 
HUN
 
HUN
 
FRA
 
FRA
 
JER
 
JER
44 12
NU NU 15 7 2 8 10 15 15 10 14 7 9 8 NU 9 NU

PodsumowanieEdytuj

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2007 Duńska Formuła Ford Lucas Racing 16 4 7 16 12 238 3
2008 ADAC Formel Masters ma-con Motorsport 8 4 5 3 6 125 4
Brytyjska Formuła Ford Fluid Motorsport 22 1 0 3 5 327 8
Portugalska Formuła Renault (edycja zimowa) Motopark Academy 2 0 0 0 1 12 11
2009 Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 Motopark Academy 14 0 0 0 0 15 15
Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 14 1 0 1 4 232 3
2010 Niemiecka Formuła 3 Brandl Motorsport 8 0 1 0 1 18 11
2011 Niemiecka Formuła 3 Brandl Motorsport 16 2 2 2 15 126 2
Formuła 3 Euro Series Mücke Motorsport 3 1 1 1 1 0 NS†
2012 Formuła Renault 3.5 Lotus 17 1 0 0 3 122 6
2013 Formuła Renault 3.5 Lotus 17 2 2 1 3 113 7
2014 Formuła Renault 3.5 Tech 1 Racing 17 0 0 0 1 44 12
Seria GP2 MP Motorsport 14 1 0 0 1 47 11
2015 Seria GP2 Carlin 8 0 0 0 0 0 33
World Endurance Championship Aston Martin Racing 7 0 1 0 0 81 8

† – nie był klasyfikowany.

Linki zewnętrzneEdytuj