Otwórz menu główne

Marian Konopiński

polski duchowny katolicki, błogosławiony Kościoła katolickiego

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w Kluczewie (powiat szamotulski) i tam skończył liceum im. ks. Piotra Skargi (1927). Święcenia kapłańskie przyjął 12 czerwca 1932. Na obrazku prymicyjnym umieścił dwa przesłania: Idźcie posłusznie drogą, którą was Bóg prowadzi, oraz Daj, o Boże, aby wszystkie dusze złączyły się w prawdzie, a serca w miłości[1]. Po objęciu funkcji wikariusza kościoła św. Michała Archanioła w Poznaniu podjął studia na wydziale nauk społecznych na uniwersytecie w Poznaniu[2].
28 kwietnia 1939 został mianowany kapitanem rezerwy, a po niemieckiej agresji, 1 września zgłosił się ochotniczo do Wojska Polskiego. Był kapelanem 15 Pułku Ułanów Poznańskich, biorąc udział w całym szlaku bojowym aż do kapitulacji, po której trafił do obozu jenieckiego na terenie Niemiec (Oflag X B nr 2 Nienburg (Weser))[3]. Zwolniony w maju 1940, później ponownie aresztowany i uwięziony w niemieckim obozie koncentracyjnym w Dachau, gdzie poddawany pseudomedycznym eksperymentom - zmarł.
Beatyfikował go papież Jan Paweł II w Warszawie 13 czerwca 1999 w grupie 108 polskich męczenników.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Maria Kaczyńska, Zofia Barańczak, „Błogosławiony Ks. Marian Konopiński, kapelan i męczennik”, Wydawnictwo ELF, Poznań 2006
  2. Ateneum Kapłańskie
  3. Życiorys

Linki zewnętrzneEdytuj