Marian Renke

Marian Renke (ur. 11 lutego 1930 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 16 grudnia 1992) – polski działacz sportowy i dyplomata, prezes Polskiego Komitetu Olimpijskiego (1978–1986), ambasador na Kubie i Jamajce (1971–1976) oraz Hiszpanii (1986–1990), poseł na Sejm PRL III kadencji (1961–1965).

Marian Renke
Data i miejsce urodzenia 11 lutego 1930
Piotrków Trybunalski
Data śmierci 16 grudnia 1992
Poseł III kadencji Sejmu PRL
Okres od 16 kwietnia 1961
do 16 kwietnia 1965
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 100-lecia urodzin Lenina
Nagrobek Mariana Renke

ŻyciorysEdytuj

Studiował na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Łódzkiego, jednak magisterium uzyskał w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR w 1966.

Od 1947 należał do Polskiej Partii Robotniczej, a od 1948 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Działał w organizacjach młodzieżowych, w latach 1957–1964 był I sekretarzem Komitetu Centralnego Związku Młodzieży Socjalistycznej. W latach 1961–1965 zasiadał w Sejmie PRL III kadencji jako przedstawiciel okręgu Wałbrzych oraz członek Komisji Oświaty i Nauki Spraw Zagranicznych. Członek Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu w 1958 roku[1] Był zastępcą członka KC PZPR (1959–1971) oraz zastępcą kierownika Wydziału Zagranicznego KC PZPR (1965–1971).

Sprawował funkcję ambasadora PRL na Kubie i Jamajce (1971–1976). Po powrocie do kraju był aktywnym działaczem sportowym: stał na czele Polskiej Federacji Sportu (1976–1978) oraz Polskiego Komitetu Olimpijskiego (1978–1986). Równolegle w latach 1978–1985 sprawował funkcję Przewodniczącego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Sportu. W 1983 zasiadł w Narodowej Radzie Kultury. W 1983 wybrany w skład Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Od 1986 do 1990 pełnił misję dyplomatyczną jako ambasador nadzwyczajny i pełnomocny w Hiszpanii.

Odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem 100-lecia urodzin Lenina.

Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A dod.-1-39)[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Trybuna Robotnicza, nr 4 (4350) 7 stycznia 1958 roku, s. 2.
  2. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze

BibliografiaEdytuj