Melchior Gurowski (1686–1756)

Ten artykuł dotyczy senatora zmarłego w 1756 roku. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Melchior Gurowski herbu Wczele (ur. 1686, zm. 2 sierpnia 1756 w Wyszynie) – kasztelan poznański, gnieźnieński i kaliski.

Melchior Gurowski
Herb
Wczele
Rodzina Gurowscy herbu Wczele
Data urodzenia 1686
Data i miejsce śmierci 1756
Wyszyna
Ojciec Melchior Gurowski
Matka Krystyna Przybyszewska
Żona

1. Zofia Przyjemska
2. Katarzyna Przerembska

Dzieci

z Zofią Przyjemską:
Rafał,
Władysław Roch,
Aleksander,
Melchior,
Teresa Apolonia,
Ignacy,
Antoni,
Hieronim,
Melchior Adam,
Weronika,
Estera,
Brygida Aniela,
Krystyna Barbara,
Melchior Mateusz,
Genowefa Urszula,
Bibiana Eufrozyna,
Tomasz Jan Nepomucen

RodzinaEdytuj

Imię Melchior odziedziczył po swych przodkach: ojcu, dziadku i pradziadku. Ojciec Melchior Gurowski (1660-1703) piastował urząd kasztelana poznańskiego. Dziadek był sekretarzem dworu królewskiego. Pradziadek podczaszym poznańskim. Pierwszy w rodzinie Melchior Gurowski (ur. 1600, zm. 1664).

Matka Krystyna Przybyszewska pieczętowała się herbu Grzymała.

Dwukrotnie żonaty. Pierwsza żona Zofia Przyjemska, ostatnia z tego rodu, była córką chorążego kaliskiego (1660-1718) i wnuczką Andrzeja Krzysztofa Przyjemskiego (1615-1663), kasztelana chełmińskiego i łęczyckiego. Będąc wdową po zmarłym pierwszym mężu Adamie Gruszczyńskim (zm. 1712, kasztelanie kaliskim zdobyła liczne wpływy w swym otoczeniu. Urodziła 17 dzieci. Wieku dorosłego dożyło 5 z nich:

  • Rafał (1716-1797), kasztelan gnieźnieński, kaliski, poznański i przemęcki;
  • Władysław Roch (1717-1790) był marszałkiem wielkim litewskim i pisarzem wielkim koronnym.
  • Aleksander (1719-1790), podkomorzy gnieźnieński.
  • Melchior, najmłodszy z synów kasztelana (1738-1794) był proboszczem gnieźnieńskim i sekretarzem dworu królewskiego.

Córka Teresa Apolonia, poślubiła Macieja Potockiego (1730-1787), wnuka kasztelana rogozińskiego. Przez to małżeństwo ród Gurowskich spowinowacony został z rodem Potockich herbu Pilawa.

Pozostali synowie i córki zmarli w niemowlęctwie: Ignacy i Antoni, bracia bliźniacy żyli 9 dni (od 17 sierpnia do 26 sierpnia 1718), Hieronim zmarł przy narodzinach dnia 19 lipca 1719 roku, Melchior Adam (1720-1724), Weronika (1720-1720), Estera (1722-1722), Brygida Aniela (1723-1723), Krystyna Barbara (1725-1725), Melchior Mateusz (ur. 22 września 1723 w Murowanej Goślinie), Genowefa Urszula (ur. 7 października 1727 w Murowanej Goślinie), Bibiana Eufrozyna (ur. 11 lutego 1729 w Murowanej Goślinie), zm. 10 sierpnia 1736 w Wyszynie), Tomasz Jan Nepomucen (ur. 18 maja 1732 w Wyszynie, zm. 23 maja 1737 w wieku 5 lat).

Druga żona Katarzyna Przerembska, którą poślubił 15 listopada 1748 w Murowanej Goślinie, była wdową po zmarłym Antonim Trypolskim i matką Ignacego Trypolskiego, stolnika Owrucza i posła Sejmu Wielkiego.

Pełnione urzędyEdytuj

Początkowo piastował urzędy starosty: kościańskiego (1716), grabowskiego i kolskiego (1720). Od 1718 był chorążym kaliskim. Od 1733 był starostą brdowskim. W latach 1738-1748 był kasztelanem gnieźnieńskim. W latach 1748-1749 pełnił urząd kasztelana kaliskiego, następnie od 1749 do 1756 kasztelana poznańskiego.

Poseł województwa poznańskiego i kaliskiego na sejm 1736 roku[1].

Został odznaczony Orderem Orła Białego 3 sierpnia 1750 roku w Warszawie. Zmarł w Goślinie w wieku 72 lat.

BibliografiaEdytuj

  • Adam Boniecki "Herbarz Polski" (tom VII, str. 198, Gurowscy herbu Wczele)

PrzypisyEdytuj

  1. Henryk Palkij, Sejmy 1736 i 1738 roku : u początków nowej sytuacji politycznej w Rzeczypospolitej, Rozprawy Wydziału Historyczno-Filozoficznego / Polska Akademia Umiejętności ; t. 93, Kraków 2000, s. 217.