Mesene phareus

gatunek motyla

Mesene phareusgatunek motyla z rodziny wielenowatych. Zamieszkuje krainę neotropikalną.

Mesene phareus
(Cramer, 1777)
Ilustracja
Mesene phareus, Paragwaj
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

motyle

Podrząd

Glossata

Rodzina

wielenowate

Rodzaj

Mesene

Gatunek

Mesene phareus

Gatunek ten po raz pierwszy opisany został w 1777 roku przez Pietera Cramera pod nazwą Papilio phareus. Jako miejsce typowe autor wskazał Surinam[1]. W 1847 roku Edward Doubleday wyznaczył go gatunkiem typowym nowego rodzaju Mesene[2][3].

Motyl ten osiąga od 20 do 25 mm rozpiętości skrzydeł, przy czym samice są przeciętnie większe niż samce. Tło obu stron obu par skrzydeł jest jaskrawo pomarańczowe do jaskrawo czerwonego, u samic zwykle jaśniejsze niż u samców. Wierzchołek przedniego skrzydła jest zakończony ostro[4]. Wierzch obu par skrzydeł jest ciemno obrzeżony, przy czym obrzeżenie to może przybierać różną szerokość. Obrzeżenie na przednim brzegu skrzydła przedniego często przechodzi jednym lub większą ilością maźnięć w głąb skrzydła. Obrzeżenie skrzydeł widoczne jest również na ich stronie spodniej; ponadto spód skrzydła przedniego jest w różnym stopniu czarno-czerwono opylony[4][5].

Owady dorosłe latają za dnia. Gąsienicefoliofagami żerującymi na liściach Paullinia pinnata z rodziny mydleńcowatych. Zawarte w roślinie pokarmowej silne toksyny obecne są również u owadów dorosłych, stąd ich ostrzegawcze ubarwienie[4].

Gatunek neotropikalny, rozprzestrzeniony od południowego Meksyku przez Amerykę Centralną, Wenezuelę, Gujanę, Surinam, Gujanę Francuską, Kolumbię i Ekwador po Peru i Brazylię[3][5].

PrzypisyEdytuj

  1. Pieter Cramer: De uitlandsche kapellen, voorkomende in de drie waereld-deelen Asia, Africa en America, vol. 2. Amsterdam e Utrecht: Chez Barthelmy Wild, 1779 [1777], s. 113. DOI: 10.5962/bhl.title.43777.
  2. E. Doubleday: List of the Specimens of Lepidopterous insects in The Collection of the British Museum Vol. 2. 1847, s. 1-57.
  3. a b Mesene Doubleday, 1847. [w:] Funet.fi [on-line]. [dostęp 2021-06-19].
  4. a b c David Carter: Motyle. Warszawa: Wiedza i Życie, 1993, s. 102, seria: Kolekcjoner. ISBN 83-85231-90-0.
  5. a b Mesene phareus (Cramer, 1777) (Cell-barred Metalmark). [w:] Butterflies of America [on-line]. Butterflies of America Foundation. [dostęp 2021-06-20].