Otwórz menu główne

Michał Zioło (ur. 1961 w Tarnobrzegu) – polski trapista.

Michał Zioło
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1961
Tarnobrzeg
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Trapiści
Śluby zakonne 7 kwietnia 1997
Prezbiterat 1987

W 1980 roku wstąpił do dominikanów, gdzie w 1987 roku otrzymał święcenia kapłańskie. W pierwszych latach pracy duszpasterskiej związany z poznańskim wydawnictwem W Drodze. W latach 1989 - 1995 był duszpasterzem akademickim w Gdańsku oraz duszpasterzem dzieci autystycznych i upośledzonych tzw. "Muminków". Współtworzył także Fundację i Dom "Na skraju", gdzie pomoc znalazły dzieci z rozbitych rodzin. Ze studentami ze swojego duszpasterstwa prowadził Bank Otwartych Serc – pomoc dla ludzi ubogich. Był również organizatorem corocznych dni modlitw w intencji pojednania polsko-żydowskiego na terenie byłego hitlerowskiego obozu zagłady w Brzezince.

W tym samym czasie współpracował z telewizją, przygotowując dla niej komentarze do Biblii i programy dla dzieci, zaś w Radiu Plus prowadził codzienną audycję "Okno", skierowaną do ludzi chorych.

W 1995 roku przeszedł do trapistów. Pierwszy staż odbył we wspólnocie monastycznej w Fezie w Maroku, gdzie zetknął się z przeorem Notre Dame d'Atlas w Tibhirine w AlgieriiChristianem de Chergé. W tym też klasztorze miał odbyć swój nowicjat, jednakże na przeszkodzie stanął mu brutalny atak na tamtejszych zakonników. W nocy z 26 marca na 27 marca 1996 roku grupa terrorystów z Islamskiej Grupy Zbrojnej uprowadziła siedmiu trapistów, których 21 maja brutalnie zamordowała. W Tibhirine ocalało dwóch mnichów, z rąk jednego z nich – Jean-Pierre'a Schumachera – Michał Zioło 7 kwietnia 1997 roku przyjął habit trapisty.

Kolejny rok spędził we francuskim opactwie Aiguebelle. W latach 1998 - 2001 próbował z grupą zakonników przywrócić do życia klasztor w Tibhirine. Staraniom tym przeciwne były władze algierskie, toteż przełożeni rozwiązali miejscową wspólnotę. W 2000 roku złożył w zakonie wieczyste śluby, a od września 2001 roku jest mistrzem nowicjatu w opactwie Notre Dame d'Aiguebelle.

Współpracuje z "Tygodnikiem Powszechnym", "W Drodze", "Znakiem", "Toposem", "Gwiazdą Morza" oraz "Azymutem". Jest także autorem bajek dla dzieci niewidomych i projektantem ilustracji odczytywanych przez dotyk.

Wydane książkiEdytuj

  • Inne sprawy, 1995;
  • Pchle nutki, 1998, Jarosław Zioło OP, Michał Zioło OP, W Drodze;
  • Wiersze, 1999, W Drodze;
  • Bobry Pana Boga, W Drodze;
  • Mamo, mamo, ile kroków mi darujesz?, 2002;
  • Lekarstwo życia, 2002, Michał Zioło OCSO, Maciej Zięba OP, W Drodze;
  • Jedyne znane zdjęcie Boga, 2003, W Drodze;
  • Liście, listki, listy, 2004, W Drodze;
  • Obietnica otwartości, 2005, W Drodze;
  • Listy do Lwa, 2008, W Drodze (nagrodzona w 2009 roku nagrodą Feniks);
  • Dziennik Galfryda, 2009, W Drodze;
  • Inne sprawy, 2010, W Drodze;
  • Mamo, mamo, ile kroków mi darujesz?, 2011, W drodze;
  • Wigilia Profesora Norki, 2014, Stowarzyszenie Opieki Społecznej Bank Otwartych Serc w Gdańsku;
  • Modlitwy wiecznego poniedziałku, 2016, W drodze;

Ilustracje do książekEdytuj

  • L'histoire des arbes voyagers
  • Le roi de misère
  • Le miracle de la tendresse, Dijon 2002

Linki zewnętrzneEdytuj