Michaił Rabinowicz

radziecki wojskowy

Michaił Władimirowicz Rabinowicz (ros. Михаил Владимирович Рабинович, biał. Міхаіл Уладзіміравіч Рабіновіч[a], Michaił Uładzimirawicz Rabinowicz; ur. 24 września?/7 października 1901 w Brześciu, zm. 27 grudnia 1977) – radziecki wojskowy, generał major.

Michaił Rabinowicz
Михаил Рабинович
generał major generał major
Data i miejsce urodzenia

7 października 1901
Brześć

Data śmierci

27 grudnia 1977

Przebieg służby
Lata służby

1919–1954

Siły zbrojne

Armia Czerwona
Armia Radziecka

Główne wojny i bitwy

wojna domowa w Rosji,
wojna zimowa,
Front wschodni (II wojna światowa)

Późniejsza praca

Ludowy Komisariat Obrony ZSRR

Odznaczenia
Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Kutuzowa II klasy (ZSRR) Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy

Życiorys

edytuj

Urodził się 7 października (24 września st.st.) 1901 roku w Brześciu, w Imperium Rosyjskim. W 1928 roku ukończył kursy „Wystrieł”, w 1931 roku – kursy broni pancernej. W 1942 roku uzyskał stopień wojskowy generała majora wojsk pancernych. Od 1919 roku służył w szeregach Armii Czerwonej. Brał udział w wojnie domowej w Rosji na frontach Południowo-Zachodnim, Południowym i Zachodnim. W latach 1939–1940 uczestniczył w wojnie fińsko-radzieckiej. Po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej w 1941 roku walczył na frontach: Karelskim, Północno-Zachodnim i 2. Białoruskim jako dowódca wojsk pancernych i zmechanizowanych armii, a następnie frontu. Od 1944 roku pracował w aparacie centralnym Ludowego Komisariatu Obrony ZSRR. W latach 1946–1954 służył w wojsku[1].

  1. Zapis według oficjalnego wariantu języka białoruskiego. Alternatywna forma zapisu, według tzw. wariantu klasycznego (taraszkiewicy): Міхаіл Уладзімеравіч Рабіновіч (czyt. Michaił Uładzimierawicz Rabinowicz).

Przypisy

edytuj
  1. Encykłapiedyja... s. 26.

Bibliografia

edytuj
  • pod red. H. Paszkoua: Encykłapiedyja historyi Biełarusi u 6 tamach. T. 6 Księga 1: Puzieli – Usaja. Mińsk: „Biełaruskaja encykłapiedyja” imia Pietrusia Brouki, 2001, s. 592. ISBN 985-11-0214-8. (biał.).