2 Front Białoruski

2 Front Białoruski (ros. 2-й Белорусский фронт) – związek operacyjno-strategiczny Armii Czerwonej o kompetencjach administracyjnych i operacyjnych na zachodnim terytorium ZSRR, działający podczas wojny z Niemcami w czasie II wojny światowej.

2 Front Białoruski
2-й Белорусский фронт
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie 1944
Rozformowanie 1945
Tradycje
Rodowód Front Białoruski
Dowódcy
Pierwszy gen. płk Pawieł Kuroczkin
Ostatni marszałek Konstanty Rokossowski
Działania zbrojne
II wojna światowa
Operacja Bagration
Operacja wiślańsko-odrzańska
Operacja berlińska
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Podległość Stawka
Skład 3 Armia
5 Armia
19 Armia
48 Armia
49 Armia
50 Armia
65 Armia
70 Armia
2 Armia Uderzeniowa
5 Gwardyjska Armia Pancerna
4 Armia Lotnicza
Sztandar 2 Frontu Białoruskiego z Muzeum Sił Zbrojnych FR w Moskwie

HistoriaEdytuj

I formowanieEdytuj

Utworzony 24 lutego 1944 na styku Frontu Białoruskiego (od tej pory 1 Frontu Białoruskiego) i 1 Frontu Ukraińskiego z części armii obu tych Frontów. Dowódca gen. płk Pawieł Kuroczkin. Skład w czerwcu 1944 – 33, 49, 5 Armie, 4 Armia Lotnicza. Działał na kierunku kowelskim. Rozformowany 5 kwietnia 1944. Jego wojska przekazano do 1 Frontu Białoruskiego.

II formowanieEdytuj

Utworzony 24 (19 ?) kwietnia 1944 z części wojsk Frontu Zachodniego. Dowódcy Frontu: gen. płk Iwan Pietrow – do 6 czerwca 1944, gen. płk (od 28 lipca 1944 gen. armii) Gieorgij Zacharow – do 17 listopada 1944, marszałek Konstanty Rokossowski – do rozformowania. Skład początkowy: 3, 49, 50 Armie, 4 Armia Lotnicza.

Rozwinął się na linii: Bajewo, Czausy, Chołopiejew przeciw niemieckim związkom 4 Armii Grupy Armii „Mitte”. wraz z 1 Frontem Bałtyckim, 1 i 3 Frontem Białoruskim przeprowadził w okresie 23 czerwca – 31 lipca 1944 operację białoruską przeciw wojskom Grupy Armii „Mitte” osiągając rejon Łomży. W okresie 13 – 31 stycznia 1945 (w składzie: 3, 48, 49, 50, 65, 70 Armie, 2 Armia Uderzeniowa, 5 Gwardyjska Armia Pancerna, 4 Armia Lotnicza) wraz z 3 Frontem Białoruskim przeprowadził operację wschodniopruską przeciw Grupie Armii „Mitte” (od 26 stycznia 1945 Grupa Armii „Nord”) rozcinając ją na 3 izolowane zgrupowania w rejonie Królewiec, Braniewo i Sambię.

1 – 30 marca 1945 we współdziałaniu z prawoskrzydłowymi związkami 1 Frontu Białoruskiego przeprowadził operację pomorską przeciw niemieckiej Grupie Armii „Weichsel”, wyzwalając Pomorze.

16 kwietnia – 8 maja 1945 w czasie operacji berlińskiej nacierał z rejonu dolnego biegu Odry na: Rugię, Stralsund, Wismar, Grabow. Rozformowany 9 maja 1945.

Na bazie dowództwa frontu utworzono Grupę Wojsk Okupacyjnych w Niemczech oraz Radziecką Administrację Wojskową w Niemczech, następnie dowództwo Północnej Grupy Wojsk Radzieckich.

Dowództwo 2 Frontu BiałoruskiegoEdytuj

Dowódca:

Zastępca dowódcy:

Członkowie rady wojennej:

Szef sztabu:

Dowódca artylerii:

Dowódca wojsk pancernych i zmechanizowanych:

Szef wojsk inżynieryjnych:

Szef wojsk łączności:

  • gen. lejtn. N. Borzow

Kwatermistrz:

Komisarz:

Struktura organizacyjnaEdytuj

Skład dotyczy różnych okresów

PrzypisyEdytuj

  1. Bolesław Dolata, Wyzwolenie Polski 1944-1945. Warszawa 1971, s.590.

BibliografiaEdytuj