Mieczysław Kaczyński (generał)

Ten artykuł dotyczy oficera. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Mieczysław Kaczyński pseud. Lis, Skrzat (ur. 28 lipca 1921 w Zarembach-Skórkach k. Ostrowi Mazowieckiej, zm. 9 maja 1999 w Warszawie) – generał brygady LWP.

Mieczysław Kaczyński
Lis, Skrzat
Data i miejsce urodzenia 28 lipca 1921
Zaremby-Skórki
Data i miejsce śmierci 9 maja 1999
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1944 – 1986
Siły zbrojne AK DYSK.png Armia Krajowa
Orzeł LWP.jpg ludowe Wojsko Polskie
Jednostki Sztab Generalny Wojska Polskiego
Stanowiska komendant Instytutu Systemów Zabezpieczenia Materiałowo-Technicznego Wojsk WAT
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż Partyzancki Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal „Za udział w walkach o Berlin” Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal Komisji Edukacji Narodowej Order Czerwonego Sztandaru Medal 20-lecia zwycięstwa nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945
Grób gen. bryg. LWP – Mieczysława Kaczyńskiego na Wojskowych Powązkach w Warszawie

Do 1939 zaliczył 4 klasy gimnazjum w Ostrowi Mazowieckiej, podczas okupacji był robotnikiem leśnym i robotnikiem w urzędzie pocztowym w Ostrowi. W kwietniu 1944 wstąpił do oddziału AK, w którym walczył do sierpnia 1944 pod pseudonimami „Lis” i „Skrzat”. Od 27 listopada 1944 służył w WP w 4 zapasowym pułku piechoty w Białymstoku. Od 15 lutego 1945 podchorąży Oficerskiej Szkoły Piechoty nr 2 w Lublinie. Uczestnik walk ze zbrojnym podziemiem na Białostocczyźnie i Lubelszczyźnie. Od maja 1945 podporucznik i adiutant dowódcy 45 pp 14 Dywizji Piechoty. Od grudnia 1946 kwatermistrz 36 pal w 14 DP, od czerwca 1948 zastępca kwatermistrza 14 DP w Wałczu. Od lipca 1950 szef wydziału w Kwatermistrzostwie Okręgu Wojskowego nr II w Bydgoszczy. Od maja 1955 szef wydziału w Sztabie Zarządu Tyłów Warszawskiego Okręgu Wojskowego. Ukończył wyższy kurs akademicki służb kwatermistrzowskich i od 1957 pracował w Sztabie Głównego Kwatermistrzostwa WP. Od 1965 zastępca szefa sztabu Głównego Kwatermistrzostwa WP. Od 1967 do 1969 studiował w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie. W 1969 objął stanowisko szefa Zespołu Operacyjno-Organizacyjnego Służb Technicznych Sztabu Generalnego WP. W latach 1970–1974 był zastępcą Głównego Inspektora Techniki WP ds. operacyjno-organizacyjnych. W październiku 1971 mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa Józef Cyrankiewicz. Od listopada 1974 był kierownikiem Zakładu Technicznego Zabezpieczenia Działań Wojsk w Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie. Od jesieni 1977 zastępca komendanta, a od maja 1983 komendant Instytutu Systemów Zabezpieczenia Materiałowo-Technicznego Wojsk WAT. W 1980 roku uzyskał stopień doktora nauk wojskowych w Akademii Sztabu Generalnego WP. W grudniu 1986 przeniesiony w stan spoczynku. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera D6-4-41)[1].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2019-11-25].

BibliografiaEdytuj

  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. II: I-M, Toruń 2010, s. 124-126.