Otwórz menu główne

Miguel de Molinos (ur. 29 czerwca 1628 w Muniesie, zm. 28 grudnia 1696 w Rzymie) – hiszpański prezbiter rzymskokatolicki, twórca doktryny religijno-filozoficznej, zwanej kwietyzmem.

Miguel de Molinos
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 czerwca 1628
Muniesa
Data i miejsce śmierci 28 grudnia 1696
Rzym
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1652

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 29 czerwca 1628 roku w Muniesy[1]. W 1652 roku przyjął święcenia kapłańskie w Walencji, gdzie uzyskał także stopień doktora[2][1]. W 1662 roku pracował w Rzymie przy procesie beatyfikacyjnym Francisca Jerónimoa Simóna[2]. Jezuici i dominikanie zaczęli już wówczas oskarżać go o szerzenie szkodliwych nauk, dlatego złożyli prośbę w Kongregacji Świętego Oficjum o zbadanie jego twórczości[2]. W 1675 roku wydał swoją pierwszą książkę Guía Espiritual, w której twierdził, że doskonałość chrześcijańska może być osiągnięta poprzez kontemplację, połączoną z boską pomocą[1]. Wierzył, że ludzie muszą wyzbyć się własnych pragnień, aby łaska Boża mogła w nich nieskrępowanie działać[1]. Początkowo został uniewinniony, jednak za sprawą kardynała Césara d’Estréesa, w 1685 roku inkwizycja rzymska sformułowała zarzuty i aresztowała Molinosa pod zarzutem herezji[2]. Ponieważ zarzutów wobec Molinosa nie udało się udowodnić w zawartości publikacji, zarzucono mu niemoralny tryb życia[2]. Na podstawie 20 tysięcy listów i przesłuchaniu wielu świadków, w 1687 roku Innocenty XI potępił 68 tez, zawartych w Guía Espiritual[2]. Molinos przyznał się do zarzutów dotyczących niewłaściwego trybu życia i zrezygnował z obrony[1]. Został skazany na dożywotnie więzienie, nakazano mu być zawsze ubranym w strój pokutny, codzienne odmawiać credo i różaniec oraz obowiązkową spowiedź cztery razy do roku[2]. Zmarł 28 grudnia 1696 roku w Rzymie[1].

PrzypisyEdytuj