Otwórz menu główne

Mirosław Iringh ps. Stanko (ur. 28 lutego 1914 w Warszawie, zm. 28 maja 1985 tamże) – podporucznik, Słowak z pochodzenia, dowódca oddziału Słowaków – plutonu nr 535 podległego Armii Krajowej, wchodzącego w skład 1. kompanii batalionu „Tur” Zgrupowania „Kryska” walczącego na Czerniakowie w czasie powstania warszawskiego.

Mirosław Iringh
Miroslav Iringh
Stanko
Ilustracja
Mirosław Iringh
podporucznik podporucznik
Data i miejsce urodzenia 28 lutego 1914
Warszawa
Data i miejsce śmierci 28 maja 1985
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne AKArmia Krajowa
Jednostki 535 pluton Słowaków
Stanowiska dowódca
Główne wojny i bitwy II wojna światowa:
Późniejsza praca dziennikarz, fotoreporter
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Walecznych (1943–1989) Krzyż Walecznych (1943–1989) Krzyż Walecznych (1943–1989) Krzyż Walecznych (1943–1989) Krzyż Partyzancki Srebrny Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Warszawski Krzyż Powstańczy Medal za Warszawę 1939–1945 Krzyż Armii Krajowej Order Ľudovíta Štúra II Klasy (Słowacja)
Skwer Mirosława Iringha w Warszawie

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W okresie II RP pracował jako dziennikarz, był współpracownikiem Robotnika (1938–1939).

W latach 1942–1943 stał na czele Słowackiego Komitetu Narodowego. W 1944 był także fotografem walk powstańczych i życia codziennego w tym czasie. Wiele jego zdjęć zasiliło zbiory Biblioteki Narodowej. Po wojnie pracował w Towarzystwie Czechów i Słowaków oraz Centralnej Agencji Fotograficznej. Współpracował z gazetami: Život, Gazeta Lubelska, Gazeta Krakowska, Życie Warszawy, Przyjaźń, Rzeczpospolita. Był represjonowany przez władzę powojenną za działalność w AK.

Zmarł na raka płuc w 1985. Pochowany na Starych Powązkach.

OdznaczeniaEdytuj

UpamiętnienieEdytuj

  • W lipcu 1994 imieniem Mirosława Iringha nazwano skwer u zbiegu ulic Wilanowskiej, Czerniakowskiej i Okrąg[6].
  • Jego imię umieszczono na tablicy upamiętniającej 535 pluton Słowaków znajdującej się na skwerze.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h Mirosław Iringh. W: Powstancze Biogramy [on-line]. 1944.pl. [dostęp 2018-11-28].
  2. Uchwała Prezydium Krajowej Rady Narodowej z dnia 19 sierpnia 1946 r. o odznaczeniach obywateli z terenu m. st. Warszawy (M.P. z 1947 r. nr 27, poz. 224)
  3. Uchwała Prezydium Krajowej Rady Narodowej z dnia 6 września 1946 r. o odznaczeniach za zasługi położone w walce z okupantem i udział w pracach konspiracyjnych w okresie okupacji (M.P. z 1947 r. nr 27, poz. 232)
  4. Uchwała Prezydium Krajowej Rady Narodowej z dnia 17 stycznia 1946 r. w sprawie odznaczenia osób zasłużonych w walce o wyzwolenie i odbudowę stolicy - organizatorów, przywódców i wybitnych uczestników walki Narodu Polskiego z niemieckim okupantem, a w szczególności bojowników o wolność Stolicy, uczestników obrony Stolicy we wrześniu 1939 r., inicjatorów i uczestników Krajowej i Warszawskiej Rady Narodowej w konspiracji, żołnierzy powstania warszawskiego i powstania w Ghetcie, uczestników walk o wyzwolenie Stolicy w dniach 16-17 stycznia 1945 r., inicjatora odbudowy Stolicy - Rząd Tymczasowy, szczególnie zasłużonych przy organizacji władz centralnych i miejskich w wyzwolonej Warszawie, oraz na polu odbudowy Stolicy w pierwszym jej okresie (M.P. z 1946 r. nr 26, poz. 43)
  5. Odznaczeni Orderem Ľudovíta Štúra II Klasy (od 2004) (słow.). www.prezident.sk. [dostęp 7 stycznia 2012].
  6. Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 406. ISBN 83-86619-97X.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj