Mirosław Iringh
Mirosław Iringh, ps. „Stanko” (ur. 28 lutego 1914 w Warszawie, zm. 28 maja 1985 tamże) – podporucznik, Słowak z pochodzenia, dowódca oddziału Słowaków – plutonu nr 535 podległego Armii Krajowej, wchodzącego w skład 1. kompanii batalionu „Tur” Zgrupowania „Kryska” walczącego na Czerniakowie w czasie powstania warszawskiego.
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
28 lutego 1914 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
28 maja 1985 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Stanowiska |
dowódca |
Główne wojny i bitwy | |
Późniejsza praca |
dziennikarz, fotoreporter |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Życiorys
edytujW okresie II RP pracował w Warszawie jako dziennikarz, był współpracownikiem „Robotnika” (1938–1939).
W latach 1942–1943 stał na czele Słowackiego Komitetu Narodowego. W 1944 był także fotografem walk powstańczych i życia codziennego w tym czasie. Wiele jego zdjęć zasiliło zbiory Biblioteki Narodowej. Po wojnie pracował w Towarzystwie Czechów i Słowaków oraz Centralnej Agencji Fotograficznej. Współpracował z gazetami: „Život”, „Gazeta Lubelska”, „Gazeta Krakowska”, „Życie Warszawy”, „Przyjaźń”, „Rzeczpospolita”. Był represjonowany przez władzę powojenną za działalność w AK.
Zmarł na raka płuc w 1985. Pochowany na Starych Powązkach (kwatera 286-4-15)[1].
Ordery i odznaczenia
edytuj- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[2]
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari[2]
- Krzyż Walecznych (czterokrotnie)[2]
- Złoty Krzyż Zasługi (19 sierpnia 1946)[3][2]
- Srebrny Krzyż Zasługi[2]
- Krzyż Partyzancki[2]
- Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” (6 września 1946)[4]
- Warszawski Krzyż Powstańczy[2]
- Medal za Warszawę 1939–1945 (17 stycznia 1946)[5]
- Krzyż Armii Krajowej[2]
- Order Ľudovíta Štúra II Klasy (Słowacja, pośmiertnie, 2007)[6]
Upamiętnienie
edytuj- W lipcu 1994 imieniem Mirosława Iringha nazwano skwer u zbiegu ulic Wilanowskiej, Czerniakowskiej i Okrąg[7].
- Jego imię umieszczono na tablicy upamiętniającej 535 pluton Słowaków znajdującej się na skwerze.
Zobacz też
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ Cmentarz Stare Powązki: WŁADECZEK BOROWSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-11-06] .
- ↑ a b c d e f g h Mirosław Iringh. [w:] Powstancze Biogramy [on-line]. 1944.pl. [dostęp 2018-11-28].
- ↑ M.P. z 1947 r. nr 27, poz. 224 „za zasługi w pracy kulturalno-oświatowej”.
- ↑ M.P. z 1947 r. nr 27, poz. 232 „za zasługi położone w walce z okupantem i udział w pracach konspiracyjnych w okresie okupacji”.
- ↑ M.P. z 1946 r. nr 26, poz. 43 „w pierwszą rocznicę wyzwolenia Warszawy zasłużonym w walce o wyzwolenie i odbudowę Stolicy (...)”.
- ↑ Odznaczeni Orderem Ľudovíta Štúra II Klasy (od 2004). www.prezident.sk. [dostęp 2012-01-07]. (słow.).
- ↑ Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 406. ISBN 83-86619-97X.
Bibliografia
edytuj- „Kurier Polski”, nr 104 z 29 maja 1985, s. 2 (nekrolog).