Otwórz menu główne

Mirosław Kryński

filolog polski

Mirosław Zbigniew Kryński (ur. 21 października 1886 w Warszawie, zm. 21 lipca 1917 w Warszawie) – polski filolog, wykładowca Towarzystwa Kursów Naukowych w Warszawie, członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.

Był synem Adama Antoniego (filologa, profesora uniwersyteckiego) i Zofii z Roykiewiczów. Uczęszczał do II Gimnazjum Filologicznego w Warszawie oraz Gimnazjum Św. Anny w Krakowie; w latach 1905-1908 studiował filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim, m.in. u Jana Łosia, Kazimierza Nitscha i Jana Michała Rozwadowskiego. Kontynuował następnie studia slawistyczne na Uniwersytecie Wiedeńskim (1908) i Lwowskim (1908-1909), uzupełniał jeszcze studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1911-1912. Pracował jako profesor języka polskiego i łacińskiego w Szkole Agronomicznej E. Rontalera we Lwowie (1901-1911), od 1911 pełnił tam funkcję inspektora (do 1916). Od 1916 wykładał językoznawstwo porównawcze, gramatykę języka polskiego i filologię wschodniosłowiańską w Towarzystwie Kursów Naukowych w Warszawie. W 1917 został członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego i otrzymał propozycję objęcia Katedry Sanskrytu na Uniwersytecie Warszawskim; zmarł wskutek choroby serca, nie zdążywszy skorzystać z tej oferty.

Jego zainteresowania naukowe obejmowały gramatykę historyczną języka polskiego, filologię wschodniosłowiańską oraz heraldykę. Publikował na łamach "Prac Filologicznych", "Ludu", "Miesięcznika Heraldycznego", "Słowa Polskiego", "Dziennika Polskiego", "Myśli Narodowej". Z prac naukowych można wymienić:

  • Gramatyka języka polskiego szkolna (1908, z ojcem Antonim)
  • Rozbiory i sprawozdania (1911)
  • Leonard Boniecki (1913)
  • O używaniu nazw herbowych i nazwisk (1913)
  • Z ruskich notat dialektologicznych (1913)
  • Końcówka -go w dopełniaczu deklinacji zaimkowej języków słowiańskich (1915)
  • Rozwój terytorialny języka polskiego (1916)

BibliografiaEdytuj

  • Biogramy uczonych polskich, Część I: Nauki społeczne, zeszyt 2: K-O (pod redakcją Andrzeja Śródki i Pawła Szczawińskiego), Ossolineum, Wrocław 1984