Otwórz menu główne

Monty Python i Święty Graal (Monty Python and the Holy Grail) – brytyjska surrealistyczna komedia filmowa z roku 1975 w reżyserii Terry’ego Jonesa i Terry’ego Gilliama; pierwszy film fabularny stworzony przez grupę Monty Pythona. Jej członkowie zarówno odgrywają główne role w filmie, jak i są też twórcami scenariusza filmu.

Monty Python i Święty Graal
Monty Python and the Holy Grail
Monty Python i Święty Graal
Gatunek komedia
Data premiery 3 kwietnia 1975
Kraj produkcji  Wielka Brytania
Język angielski
Czas trwania 91 min
Reżyseria Terry Gilliam
Terry Jones
Scenariusz John Cleese
Graham Chapman
Terry Gilliam
Eric Idle
Terry Jones
Michael Palin
Główne role John Cleese
Graham Chapman
Terry Gilliam
Eric Idle
Terry Jones
Michael Palin
Muzyka De Wolfe
Neil Innes
Zdjęcia Terry Bedford
Scenografia Roy Smith
Montaż John Hackney
Produkcja John Goldstone
Mark Forstater
Michael White
Dystrybucja 20th Century Fox (Wielka Brytania)
Columbia Pictures (USA)
Budżet 150 000 £

ObsadaEdytuj

WystępująEdytuj

  • Graham Chapmankról Artur/głos Boga/środkowa głowa trzygłowego rycerza/strażnik z czkawką
  • John Cleesesir Lancelot/Czarny Rycerz/wieśniak/francuski strażnik/Tim Czarodziej
  • Eric Idle sir Robin/Concorde/jeden ze strażników/wieśniak/Roger Żywopłot/brat Maynard
  • Terry Gilliam Patsy/Zielony Rycerz/stary człowiek ze sceny 24/sir Bors/rysownik
  • Terry Jones – sir Bedevere/matka Dennisa/lewa głowa trzygłowego rycerza/książę Herbert
  • Michael Palinsir Galahad/Dennis/wieśniak/prawa głowa trzygłowego rycerza/król Bagiennego Zamku/przywódca Rycerzy, którzy mówią NI!/brat brata Maynarda
  • Connie Booth – wiedźma
  • Carol Cleveland – Zoot/Dingo
  • Neil Innes – pierwszy mnich/ minstrel/giermek zmiażdżony przez Drewnianego Królika/wieśniak
  • Bee Duffell – stara kobieta
  • John Young – historyk
  • Rita Davies – żona historyka
  • Avril Steward – dr Piglet
  • Sally Kinghorn – dr Winston

Wierność historycznaEdytuj

Film ten, choć wydaje się być zwykłą kpiną z patosu rycerskiego i mroków średniowiecza jest jednym z pierwszych, w których oddano prawdziwe realia ulic średniowiecznych miast. Choć błoto i brud zalegające na ulicach miast, po których chodzą drób i inne zwierzęta domowe może dla nas wydać się przesadzony warto wiedzieć, iż wprowadzenie zakazu wypasania zwierząt na miejskich ulicach, czy brukowanie ulic na szeroką skalę miało miejsce dopiero w ciągu ostatnich kilkuset lat. Wszechobecny brud był przyczyną wielu epidemii dziesiątkujących ludność. Stąd okrzyk woźnicy „Wynieście swoich zmarłych” („bring out your dead”) nieraz rozlegał się na ulicach miast. Czasami, aby zachęcić nieświadomą zagrożenia biedotę do wydania zmarłych członków rodziny wprowadzano drobną zapłatę za każde dostarczone zwłoki.

Linki zewnętrzneEdytuj