Myszarka tajwańska

gatunek gryzonia

Myszarka tajwańska[3] (Apodemus semotus) – gatunek gryzonia z rodziny myszowatych (Muridae), występujący endemicznie na Tajwanie[4].

Myszarka tajwańska
Apodemus semotus[1]
Thomas, 1908
Ilustracja
Dorosła myszarka tajwańska w parku narodowym Xueba
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

gryzonie

Podrząd

myszokształtne

Nadrodzina

myszowe

Rodzina

myszowate

Podrodzina

myszy

Rodzaj

myszarka

Gatunek

myszarka tajwańska

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

SystematykaEdytuj

Takson po raz pierwszy opisany naukowo w 1908 roku przez O. Thomasa jako gatunek. Bywała później uznana za podgatunek myszarki zaroślowej (A. sylvaticus), inni autorzy wskazywali na jej pokrewieństwo z myszarką smoczą (A. draco), której może być podgatunkiem. Obecnie zwykle jest uznawana za odrębny gatunek[4][2].

NazewnictwoEdytuj

Nazwa rodzajowa pochodzi od greckiego słowa άπόδημος apodemos – „poza domem, za progiem”[5]. Epitet gatunkowy semotus oznacza „odległy, daleki”[6].

BiologiaEdytuj

 
Dwa młode gryzonie

Myszarka tajwańska żyje wyłącznie na Tajwanie. Jest to gatunek górski, występujący na wysokościach od 1800 do 3200 m n.p.m. Zamieszkuje różnorodne środowiska: tereny trawiaste, lasy liściaste, szpilkowe i bambusowe, oraz krzewy tajwańskiego piętra subalpejskiego. Rozmnaża się przez cały rok, najintensywniej na przełomie kwietnia i maja oraz września i października. W miocie rodzi się od dwóch do sześciu młodych[2].

PopulacjaEdytuj

Myszarka tajwańska występuje na dużym obszarze, gatunek nie jest zagrożony. Żyje w parku narodowym Yu Shan, gdzie na przełomie lat 80. i 90. XX wieku był bardzo pospolity; myszarka tajwańska może występować także w innych obszarach chronionych. Jest uznawana za gatunek najmniejszej troski[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Apodemus semotus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b c d A.T. Smith, Apodemus semotus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015, wersja 2015.3, DOI10.2305/IUCN.UK.2008.RLTS.T1902A8781488.en [dostęp 2015-11-06] (ang.).
  3. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Apodemus semotus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-11-06]
  5. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 113, seria: North American Fauna. [dostęp 2015-11-06]. (ang.).
  6. semota, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2021-12-27] (ang.).