Otwórz menu główne

Sezon NHL 2010/2011 – 93. sezon ligi National Hockey League, a sto pierwszy wliczając prekursora ligi National Hockey Association. Pierwsze mecze sezonu odbyły się 7 października 2010 roku. W tym dniu odbyło się pięć spotkań, w tym konfrontacja drużyn: Colorado Avalanche oraz obrońcą tytułu mistrzowskiego Chicago Blackhawks. Po raz czwarty rozegrane zostały również mecze otwierające sezon w Europie. Rozegrane zostaną one w dniach 7-10 października w trzech miastach: Helsinkach, Sztokholmie oraz w Pradze[1][2]. 30 stycznia 2011 roku w domowej hali Carolina Hurricanes - RBC Center odbył się 58. mecz gwiazd[3]. Sezon zasadniczy zakończył się 10 kwietnia 2011 roku. Trzy dni później rozegrany został pierwszy mecz playoff. Ta faza sezonu pierwotnie miała się zakończyć najpóźniej 17 czerwca[4], jednak w ostatecznym terminarzu Finału Pucharu Stanleya zaplanowano ewentualny siódmy mecz 15 czerwca 2011[5].

NHL 2010/2011
2009/2010 2011/2012
Sezon regularny
Termin 7 października 2010-10 kwietnia 2011
Liczba drużyn 30
Liczba kolejek 82
Mecze 1230
Strzelone gole 6780 (5.51 na mecz)
Najskuteczniejszy zawodnik Szwecja Daniel Sedin
(Vancouver Canucks)
Presidents’ Trophy Vancouver Canucks
Playoff
Mecze 89
Strzelone gole 499 (5.61 na mecz)
Mistrz Konferencji Zachodniej Vancouver Canucks
Mistrz Konferencji Wschodniej Boston Bruins
Najskuteczniejszy zawodnik Czechy David Krejčí
(Boston Bruins)
MVP Stany Zjednoczone Tim Thomas
(Boston Bruins)
Puchar Stanleya
Mistrz Boston Bruins
Finalista Vancouver Canucks

Wydarzenia przedsezonoweEdytuj

NHL Entry Draft 2010Edytuj

Osobny artykuł: NHL Entry Draft 2010.

W dniach 25-26 czerwca 2010 roku w znajdującej się w mieście Los Angeles, hali Staples Center[6] odbył się czterdziesty ósmy w historii draft, którym to drużyny występujące w lidze NHL mogły wybrać młodych, perspektywicznych zawodników. Z numerem pierwszym wybranym został Kanadyjczyk Taylor Hall, pochodzący z klubu Windsor Spitfires, lewoskrzydłowy ten został wybrany przez drużynę Edmonton Oilers. Łącznie zostało wybranych 210 graczy z 12 państw: 99 z Kanady, 59 ze Stanów Zjednoczonych, Szwecji, Rosji, Finlandii, Czech, Niemiec, Słowacji, Szwajcarii, Danii, Łotwy, Norwegii. Po raz pierwszy w historii w pierwszej rundzie draftu wybrano jedenaście Amerykanów, co jest rekordem tej nacji[7].

W pierwszej trójce draftu znaleźli się również: kanadyjski center Tyler Seguin, który przeszedł do Boston Bruins. Trzecim zawodnikiem draftu był jego rodak, obrońca - Erik Gudbranson, który przeszedł do Florida Panthers.

Mecze towarzyskie w EuropieEdytuj

Sześć drużyn grających na co dzień w lidze NHL rozegrała siedem spotkań z drużynami z lig europejskich. Dwa z nich rozegrano pod nazwą Compuware NHL Premiere Challenge. Spotkania te rozegrane zostały w dniach 2-6 października. Drużyny NHL zwyciężyły w 6 z 7 spotkań. Jedyny tryumf drużyny europejskiej to zwycięstwo SKA Sankt Petersburg z meczu z Carolina Hurricanes[8][9].

Data Hala Drużyna europejska Drużyna NHL Wynik
2 października SAP Arena, Mannheim   Adler Sharks 2:3 (SO)
2 października The Odyssey, Belfast   Giants Select Bruins 1:5
4 października Pałac Lodowy, Petersburg   SKA Hurricanes 5:3
4 października Tampereen jäähalli, Tampere   Ilves Wild 1:5
5 października Tipsport Arena, Liberec   Bílí Tygři Bruins 1:7
5 października Malmö Arena, Malmö   Redhawks Blue Jackets 1:4
6 października Arēna Rīga, Riga   Dinamo Ryga Coyotes 1:3

Sezon zasadniczyEdytuj

TerminarzEdytuj

Każda z 30 drużyn rozegra 82 meczów sezonu zasadniczego (24 meczów z drużynami z tej samej dywizji, 40 meczów z drużynami z pozostałych dywizji tej samej konferencji oraz 15 meczów z drużynami opozycyjnej konferencji[10]) w ciągu 7 miesięcy od 7 października do 10 kwietnia 2011.

Pomiędzy 27, a 31 stycznia nie odbędzie się żaden mecz ligi z powodu odbywającego się 30 stycznia 2011 roku odbędzie się 58. mecz gwiazd. 1 stycznia 2011 roku odbyła się czwarta edycja NHL Winter Classic. Mecz rozegrany został na stadionie Heinz Field w Pittsburghu[8]. W spotkaniu tym uczestniczyły drużyny Washington Capitals oraz Pittsburgh Penguins. Dla drużyny Pingwinów był to drugi występ w meczu na otwartym stadionie. Zwycięzcą została drużyna Stołecznych 3:1. 20 lutego 2011 odbył się drugi mecz na otwartym stadionie w tym sezonie. Na McMahon Stadium drużyny Montreal Canadiens oraz Calgary Flames rozegrały mecz pod nazwą Heritage Classic. Było to drugie spotkanie w Kanadzie poza halą. Prekursora późniejszego Winter Classic[11]. Zwyciężyła drużyna gospodarzy 4:0[12]

TabelaEdytuj

Konferencja Wschodnia
Dywizja Atlantycka
Lp. Drużyna M Z P OT Br Bl Pkt
1   Philadelphia Flyers 82 47 23 12 259-223 +36 106
2   Pittsburgh Penguins 82 49 25 8 238-199 +39 106
3   New York Rangers 82 44 33 5 233-198 +35 93
4   New Jersey Devils 82 38 39 5 174-209 -35 81
5   New York Islanders 82 30 39 13 229-264 -35 73
Dywizja Północno-wschodnia
Lp. Drużyna M Z P OT Br Bl Pkt
1   Boston Bruins 82 46 25 11 246-195 +51 103
2   Montreal Canadiens 82 44 30 8 216-209 +7 96
3   Buffalo Sabres 82 43 29 10 245-229 +16 96
4   Toronto Maple Leafs 82 37 34 11 218-251 -33 85
5   Ottawa Senators 82 32 40 10 192-250 -58 74
Dywizja Południowo-zachodnia
Lp. Drużyna M Z P OT Br Bl Pkt
1   Washington Capitals 82 48 23 11 224-197 +27 107
2   Tampa Bay Lightning 82 46 25 11 247-240 +7 103
3   Carolina Hurricanes 82 40 31 11 236-239 -3 91
4   Atlanta Thrashers 82 34 36 12 223-269 -46 80
5   Florida Panthers 82 30 40 12 195-229 -34 72
Konferencja Zachodnia
Dywizja Centralna
Lp. Drużyna M Z P OT Br Bl Pkt
1   Detroit Red Wings 82 47 25 10 261-241 +20 104
2   Nashville Predators 82 44 27 11 219-194 +25 99
3   Chicago Blackhawks 82 44 29 9 258-225 +33 97
4   St. Louis Blues 82 38 33 11 240-234 +6 87
5   Columbus Blue Jackets 82 34 35 13 215-258 -43 81
Dywizja Północno-zachodnia
Lp. Drużyna M Z P OT Br Bl Pkt
1   Vancouver Canucks 82 54 19 9 262-185 +77 117
2   Calgary Flames 82 41 29 12 250-237 +13 94
3   Minnesota Wild 82 39 35 8 206-233 -27 86
4   Colorado Avalanche 82 30 44 8 227-288 -61 68
5   Edmonton Oilers 82 25 45 12 193-269 -76 62
Dywizja Pacyficzna
Lp. Drużyna M Z P OT Br Bl Pkt
1   San Jose Sharks 82 48 25 9 248-213 +35 105
2   Anaheim Ducks 82 47 30 5 239-235 +4 99
3   Phoenix Coyotes 82 43 26 13 231-226 +5 99
4   Los Angeles Kings 82 46 30 6 219-198 +21 98
5   Dallas Stars 82 42 29 11 227-233 -6 95
Legenda: Lp. - miejsce, M - mecze, Z - zwycięstwa, P - porażki, OT — porażki po dogrywce lub rzutach karnych, Br - bramki, Bl - bilans bramkowy, Pkt - punkty     = lider dywizji,     = awans do playoff

Statystyki sezonu zasadniczegoEdytuj

Statystyki zaktualizowane po wszystkich 1230 meczach:

Zawodnicy z pola[13]:

Gole Asysty Punkty +/-
  Corey Perry 50   Henrik Sedin 75   Daniel Sedin 104   Zdeno Chára 33
  Steven Stamkos 45   Martin St. Louis 68   Martin St. Louis 99   David Backes 32
  Jarome Iginla 43   Daniel Sedin 63   Corey Perry 98   Kevin Bieksa 32
  Daniel Sedin 41   Ryan Getzlaf 57   Daniel Sedin 94   Toni Lydman 32
  Ryan Kesler 41   Henrik Zetterberg 56   Steven Stamkos 91   Andrej Meszároš 30

Bramkarze[14]:

Obrony (w %) GAA[15] Shutouty Zwycięstwa
  Tim Thomas .938   Tim Thomas 2.00   Henrik Lundqvist 11   Roberto Luongo 38
  Pekka Rinne .930   Roberto Luongo 2.11   Tim Thomas 9   Carey Price 38
  Roberto Luongo .928   Pekka Rinne 2.12   Carey Price 8   Jimmy Howard 37
  Jonas Hiller .924   Jonathan Quick 2.24   Ilja Bryzgałow 7   Miikka Kiprusoff 37
  Carey Price .923   Henrik Lundqvist 2.28   Jaroslav Halák 7   Cam Ward 37

PlayoffEdytuj

RozstawienieEdytuj

Po zakończeniu sezonu zasadniczego 16 zespołów zapewniło sobie start w fazie playoff. Drużyna Vancouver Canucks zdobywca Presidents' Trophy uzyskała najlepszy wynik w lidze zdobywając w 82 spotkaniach 117 punktów. Jest to najwyżej rozstawiona drużyna. Kolejne miejsce rozstawione uzupełniają mistrzowie dywizji: Philadelphia Flyers, Boston Bruins, Washington Capitals, Detroit Red Wings oraz San Jose Sharks.

Konferencja WschodniaEdytuj

  1. Washington Capitals – mistrz dywizji południowo-zachodniej i konferencji wschodniej w sezonie zasadniczym oraz 107 punktów.
  2. Philadelphia Flyers - mistrz dywizji atlantyckiej, 106 punktów
  3. Boston Bruins – mistrz dywizji północno-wschodniej, 103 punkty
  4. Pittsburgh Penguins – 106 punktów (49 zwycięstw)
  5. Tampa Bay Lightning – 103 punkty (46 zwycięstwa)
  6. Montreal Canadiens - 96 punktów (44 zwycięstwa)
  7. Buffalo Sabres – 96 punktów (43 zwycięstw)
  8. New York Rangers – 93 punkty (44 zwycięstw)

Konferencja ZachodniaEdytuj

  1. Vancouver Canucks – mistrz dywizji północno-zachodniej i konferencji zachodniej w sezonie zasadniczym, zdobywca Presidents' Trophy oraz 117 punktów.
  2. San Jose Sharks – mistrz dywizji pacyficznej, 105 punktów
  3. Detroit Red Wings – mistrz dywizji centralnej, 104 punktów
  4. Anaheim Ducks - 99 punktów (47 zwycięstw)
  5. Nashville Predators – 99 punktów (44 zwycięstwa)
  6. Phoenix Coyotes – 99 punktów (43 zwycięstwa)
  7. Los Angeles Kings – 98 punktów (46 zwycięstw)
  8. Chicago Blackhawks – 97 punktów (44 zwycięstwa)

Drzewko playoffEdytuj

Po zakończeniu sezonu zasadniczego rozpocznie się walka o mistrzostwo ligi w fazie playoff, która rozgrywana będzie w czterech rundach. Drużyna, która zajęła wyższe miejsce w sezonie zasadniczym w nagrodę zostaje gospodarzem ewentualnego siódmego meczu. Z tym, że zdobywca Presidents' Trophy (w tym wypadku Vancouver Canucks) zawsze jest gospodarzem siódmego meczu. Wszystkie cztery rundy rozgrywane są w formuje do czterech zwycięstw według schematu: 2-2-1-1-1, czyli wyżej rozstawiony rozgrywa mecze: 1 i 2 oraz ewentualnie 5 i 7 we własnej hali. Niżej rozstawiona drużyna rozgrywa mecze w swojej hali: trzeci, czwarty oraz ewentualnie szósty.

  Ćwierćfinały Konferencji Półfinały Konferencji Finały Konferencji Finał Pucharu Stanleya
                                     
1  Washington Capitals 4     1  Washington Capitals 0  
8  New York Rangers 1     5  Tampa Bay Lightning 4  


2  Philadelphia Flyers 4 Konferencja Wschodnia
7  Buffalo Sabres 3  
    5  Tampa Bay Lightning 3  
  3  Boston Bruins 4  
3  Boston Bruins 4  
6  Montreal Canadiens 3  
4  Pittsburgh Penguins 3   2  Philadelphia Flyers 0
5  Tampa Bay Lightning 4     3  Boston Bruins 4  


  E  Boston Bruins 4
  W  Vancouver Canucks 3
1  Vancouver Canucks 4     1  Vancouver Canucks 4
8  Chicago Blackhawks 3     5  Nashville Predators 2  
2  San Jose Sharks 4
7  Los Angeles Kings 1  
  1  Vancouver Canucks 4
  2  San Jose Sharks 1  
3  Detroit Red Wings 4  
6  Phoenix Coyotes 0   Konferencja Zachodnia
4  Anaheim Ducks 2   2  San Jose Sharks 4
5  Nashville Predators 4     3  Detroit Red Wings 3  

Finał Pucharu StanleyaEdytuj

Zespół wyżej rozstawiony Zespół niżej rozstawiony Wynik serii Wyniki i terminy meczów
1. 2. 3. 4. 5. 6. 7.
Vancouver Canucks Boston Bruins 3 : 4 1 czerwca 4 czerwca 6 czerwca 8 czerwca 10 czerwca 13 czerwca 15 czerwca
1:0 3:2 1:8 0:4 1:0 2:5 0:4

NagrodyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Dan Rosen: NHL to open '10-11 in Helsinki, Stockholm, Prague (ang.). nhl.com. [dostęp 2 września 2009].
  2. jrk: NHL Premiere w trzech europejskich miastach (pol.). hokej.net. [dostęp 2 września 2009].
  3. Mike G. Morreale: Hurricanes to host 2011 NHL All-Star Game (ang.). nhl.com. [dostęp 2 września 2009].
  4. NHL announces 2010-2011 regular season schedule (ang.). nhl.com. [dostęp 22 czerwca 2010].
  5. 2011 Stanley Cup Final Schedule (ang.). nhl.com. [dostęp 26 maja 2011].
  6. NHL Entry Draft to be conducted in Los Angeles (ang.). nhl.com. [dostęp 12 kwietnia 2009].
  7. Mike G. Morreale: Record-setting night for USA at Entry Draft (ang.). nhl.com. [dostęp 26 czerwca 2010].
  8. a b Pens-Caps in 2011 Bridgestone NHL Winter Classic (ang.). nhl.com. [dostęp 28 maja 2010].
  9. Hurricanes and Coyotes to play Russian clubs (ang.). nhl.com. [dostęp 28 maja 2010].
  10. NHL owners finally approve schedule change; Nashville sale approved (ang.). thehockeynews.com. [dostęp 29 listopada 2007].
  11. NHL to announce outdoor games in Pittsburgh, Calagry on Friday (ang.). tsn.ca. [dostęp 27 maja 2010].
  12. MR: Płomienie zwyciężyły w Heritage Classic (pol.). onet.pl. [dostęp 21 lutego 2011].
  13. Statystyki sezonu zasadniczego zawodników z pola (ang.). nhl.com.
  14. Statystyki sezonu zasadniczego bramkarzy, którzy na lodowisku spędzili co najmniej 1800 minut. (dotyczy zawodników (ang.). nhl.com.
  15. Średnia straconych bramek na mecz

Linki zewnętrzneEdytuj