Nie daj się usidlić

Nie daj się usidlić (org. Don't Make Waves) – amerykańska komedia z 1967 roku w reż. Alexandra Mackendricka. Adaptacja powieści Iry Wallach z 1959 roku pt. Muscle Beach.

Nie daj się usidlić
Don't Make Waves
Gatunek

komedia

Rok produkcji

1967

Data premiery

09 czerwca 1967

Kraj produkcji

Stany Zjednoczone

Język

angielski, włoski

Czas trwania

97 min

Reżyseria

Alexander Mackendrick

Scenariusz

Ira Wallach, George Kirgo, Maurice Richlin

Główne role

Tony Curtis, Claudia Cardinale

Muzyka

Vic Mizzy

Zdjęcia

Philip H. Lathrop

Scenografia

Edward C. Carfagno

Kostiumy

Donfeld

Montaż

Martin Ransohoff

Produkcja

John Calley, Martin Ransohoff

Wytwórnia

A Filmways-Reynard Picture

Dystrybucja

MGM

Opis fabułyEdytuj

Perypetie sercowo-obyczajowe głównego bohatera imieniem Carlo – ubogiego turysty zwiedzającego Zachodnią Kalifornię – ukazane na tle typowej dla tego regionu scenerii, to jest plaż z trenującymi kulturystami i pięknymi kobietami, zamożnych ludzi, luksusowych domów z basenami itp.

Obsada aktorskaEdytuj

  • Tony Curtis – Carlo Cofield
  • Claudia Cardinale – Laura Califatti
  • Sharon Tate – Malibu
  • David Draper – Harry Hollard
  • Joanna Barnes – Diane Prescott
  • Robert Webber – Rod Prescott
  • Reg Lewis – Monster
  • Mort Sahl – Sam Lingonberry
  • Edgar Bergen – Madame Lavinia
  • Dub Taylor – elektryk
  • Mary Grace Canfield – krawcowa
  • Holly Haze – Myrna
  • Sarah Selby – Ethyl
  • Julie Payne – Helen
  • Douglas Henderson – Henderson
  • Chester Yorton – Ted Gunder
  • Ann Elder – Millie Gunder
  • Marc London – Fred Barker
  • Paul Barselou – pilot
  • George Tyne – reporter
  • David Fresco – reporter
  • Gilbert Green – reporter
  • Eduardo Tirello – budowlaniec

i in.

O filmieEdytuj

W leciutkiej i banalnej komedyjce – satyrze na życie amerykańskich elit społecznych końca lat 60. – na uwagę zasługuje obsada aktorska. Bezsprzecznie, gwiazdami ról pierwszoplanowych są Tony Curtis i Claudia Cardinale. Curtis był ówcześnie od co najmniej dekady czołowym gwiazdorem Hollywood, któremu status gwiazdy zapewniły kreacje w tak głośnych obrazach jak Ucieczka w kajdanach z 1958 czy też Pół żartem, pół serio z 1959. W głównej roli żeńskiej wystąpiła Claudia Cardinale – obok Sophii Loren i Giny Lollobrigidy uważana za jedną z największych gwiazd kina włoskiego[1]. Występując w Nie daj się usidlić, miała już w swoim aktorskim dorobku role u tak znanych reżyserów jak Federico Fellini i Luchino Visconti.

Pośród aktorów drugoplanowych obok Roberta Webbera (Dwunastu gniewnych ludzi z 1957) na uwagę zasługuje nikomu ówcześnie nieznana Sharon Tate, żona Romana Polańskiego, która rozgłos zyskała dwa lata później, zamordowana przez sektę Mansona w willi swojego męża w Beverly Hills[2].

Oddzielną kategorię osób pojawiających się na planie filmu stanowią dwaj kulturyści – obecnie legendy tego sportu. Byli to: Dave Draper – ówczesny Mr. America (1965) i Mr. Universe (1966), partner treningowy i idol Arnolda Schwarzeneggera[3] oraz Chester Yorton – Mr. America i Mr. Universe (1966), protoplasta naturalnej kulturystyki lat 60., jeden z nielicznych zawodników w tej dyscyplinie, któremu udało się wygrać zawody ze Schwarzeneggerem[4].

Film spotkał się na ogół z negatywnymi recenzjami krytyków[5]. The New York Times krytykował odtwórców głównych rol (Curtis i Cardinale) oraz ubolewał nad obniżeniem poziomu twórczości reżyserskiej Mackendricka, po tak udanych produkcjach jak Tight Little Island czy The Man in the White Suit[6].

PrzypisyEdytuj

  1. Zbigniew Pitera: Leksykon reżyserów filmowych. Warszawa: WAiF, 1984, s. 318. ISBN 83-221-0166-X.
  2. Weronika Kostyra: Na jaw wyszły brutalne szczegóły morderstwa Sharon Tate.... [w:] Viva! [on-line]. 2021-08-08. [dostęp 2022-02-14]. (pol.).
  3. Arpita Adhya: A look at Arnold Schwarzenegger & his "idol" Dave Draper’s close friendship. [w:] HITC [on-line]. [dostęp 2022-02-14]. (ang.).
  4. MaserTiger: Ojciec naturalnej kulturystyki. [w:] sportowiec.org [on-line]. 2011-06-08. [dostęp 2022-02-14]. (pol.).
  5. Don't Make Waves. [w:] AFI Catalog [on-line]. [dostęp 2022-02-14]. (ang.).
  6. The Screen:Circuit Houses Offer 'Don't Make Waves'. [w:] The New York Times [on-line]. 1967-06-21. [dostęp 2022-02-14]. (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj