Niewola awiniońska

Niewola awiniońska papieży (1309–1377, również: babilońska niewola papieży[1][2]) – okres rezydowania papieży w Awinionie.

Pałac papieży w Awinionie - jedno z najpopularniejszych dzieł architektury gotyckiej
Papież Klemens V

HistoriaEdytuj

Awinion stał się rezydencją papieży w 1309, kiedy osiadł tam wraz z Kurią papież Klemens V. Ich własnością miasto zostało jednak dopiero w 1348[3], kiedy papież Klemens VI kupił je za 80 tys. złotych guldenów od królowej Joanny Neapolitańskiej. Kolejni papieże rezydowali w Awinionie aż do 1377.

Wszyscy papieże rezydujący w Awinionie byli narodowości francuskiej[1]. Byli szczególnie związani z południową Francją, a ich językami macierzystymi były różne języki (dialekty) langues d'oc. Z tego powodu woleli rezydować w Prowansji, na terytorium eksklawy należącej od 1274 do Państwa Kościelnego, zwanej hrabstwem Venaissin.

Inną przyczyną było zagrożenie dla życia papieży ze strony obcego im środowiska włoskich kardynałów w Rzymie. Papież Urban V próbował powrócić do Rzymu, jednak zrezygnował przerażony chaosem i walkami między różnymi frakcjami kardynalskimi. Ponadto rezydując w Rzymie, nie potrafili zapanować nad ruchami plebejskimi.

Papieże w Awinionie korzystali ze wsparcia królów Francji, jednak byli też od nich uzależnieni i zagrożeni politycznie i militarnie ze strony silnej monarchii francuskiej. Na skutek przeniesienia Kurii do Awinionu, zaczęła się szerzyć symonia i nepotyzm, autorytet papieża gwałtownie spadł, a wśród części duchownych rozpowszechniła się rozwiązłość i brak dyscypliny. Dopiero Grzegorz XI, wsłuchując się w napomnienia św. Katarzyny Sieneńskiej, powrócił do Rzymu w 1377[1].

Papieże rezydujący w AwinionieEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c N. Davies, Europa. Rozprawa historyka z historią, przekł. E. Tabakowska, Kraków 2008, s. 439.
  2. P. Kielar, Awiniońska niewola papieży, [w:] Encyklopedia Katolicka, t. 1, Lublin 1973, kol. 1187.
  3. T. Manteuffel, Historia powszechna. Średniowiecze, wyd. 10, Warszawa 1997, s. 284.

Zobacz teżEdytuj