Nocohutia

rodzaj gryzoni

Nocohutia[3] (Geocapromys) − rodzaj ssaka z podrodziny hutii (Capromyinae) w rodzinie kolczakowatych (Echimyidae).

Nocohutia
Geocapromys[1]
Chapman, 1901[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – nocohutia jamajska (G. brownii)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

gryzonie

Podrząd

jeżozwierzowce

Infrarząd

jeżozwierzokształtne

Nadrodzina

Octodontoidea

Rodzina

kolczakowate

Podrodzina

hutie

Plemię

Capromyini

Rodzaj

nocohutia

Typ nomenklatoryczny

Capromys (Geocapromys) brownii J.B. Fischer, 1830

Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w zachodniej, wschodniej i środkowej Jamajce i na Bahamach[4][5][6].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała (bez ogona) 280–448 mm, długość ogona 40–64 mm; masa ciała ok. 2 kg[5].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

Geocapromys: gr. γεω- geō- ziemny-, od γη „ziemia”; rodzaj Capromys Desmarest, 1822 (hutia) (gr. καπρος kapros „dzik”; μυς mus, μυος muos „mysz”); w aluzji do — wyjątkowego w stosunku do pokrewnych gatunków z rodzaju Capromys — naziemnego trybu życia[7][8].

Nazewnictwo zwyczajoweEdytuj

W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” dla rodzaju tych gryzoni nadano nazwę nocohutia[3].

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należą następujące gatunki[4][8][3]:

oraz gatunki wymarłe w czasach prehistorycznych:

PrzypisyEdytuj

  1. Geocapromys, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. F.M. Chapman. A revision of the genus Capromys. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 14, s. 314, 1901 (ang.). 
  3. a b c W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 296–297. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  4. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 570. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.)
  5. a b P.-H. Fabre, J. Patton & Y. Leite: Family Echimyidae (Hutias, Coypu South and American Spiny-rats). W: D.E. Wilson, T.E. Lacher, Jr & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 6: Lagomorphs and Rodents I. Barcelona: Lynx Edicions, 2016, s. 593–594. ISBN 978-84-941892-3-4. (ang.)
  6. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Geocapromys. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-02-17].
  7. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 293, 1904 (ang.). 
  8. a b S. Anderson, Ch.A. Woods, G.S. Morgan & W.L.R. Oliver. Geocapromys brownii. „Mammalian Species”. 201, s. 1-5, 1983 (ang.). 
  9. G.S. Morgan, R.D.E. Macphee, R. Woods & S.T. Turvey. Late Quaternary fossil mammals from the Cayman Islands, West Indies. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 428, s. 1–82, 2019. DOI: 10.1206/0003-0090.428.1.1 (ang.). 

BibliografiaEdytuj