Otwórz menu główne

Nowy Sojusz Flamandzki (niderl. Nieuw-Vlaamse Alliantie, N-VA) – belgijska centroprawicowa partia polityczna z Regionu Flamandzkiego.

Nowy Sojusz Flamandzki
Ilustracja
Skrót N-VA
Lider Bart De Wever
Data założenia 2001
Adres siedziby Bruksela
Ideologia polityczna regionalizm, konserwatyzm
Grupa w Parlamencie
Europejskim
Europejscy Konserwatyści i Reformatorzy
Barwy złota, czarna
Strona internetowa

Ugrupowanie opowiada się za secesją Flandrii, przeprowadzoną na drodze pokojowej. Głosi także postulaty wprowadzenia regulacji wymuszających używanie wyłącznie języka niderlandzkiego jako języka urzędowego w tym regionie[1].

Spis treści

HistoriaEdytuj

Partia powstała w 2001 w wyniku rozłamu w Unii Ludowej, która podzieliła się na socjalliberalny Spirit i zrzeszający działaczy prawicowego skrzydła N-VA. W 2003 sojusz wprowadził jednego posła w wyborach krajowych. Cztery lata później wystartował w kartelu wyborczym z flamandzkimi chadekami, co przyniosło mu początkowo 5 miejsc w parlamencie[2]. Współpraca wyborcza tych formacji trwała od eurowyborów z 2004, została oficjalnie zakończona w 2008.

W 2009 Nowy Sojusz Flamandzki (podobnie jak pięć lat wcześniej) wprowadził jednego swojego przedstawiciela do Parlamentu Europejskiego, Friedę Brepoels. W tym samym roku N-VA podjął w Europarlamencie współpracę z Wolnym Sojuszem Europejskim. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2010 partia pod hasłami stopniowej autonomizacji i rozdziału państwa zwyciężyła w Regionie Flamandzkim, uzyskując (w skali kraju) około 17,5% głosów, co przełożyło się na 27 mandatów w Izbie Reprezentantów i 9 w Senacie[3]. Partia nie weszła jednak do koalicji rządowej.

W 2014 sojusz wygrał w Belgii wybory europejskie, wybory do Parlamentu Flamandzkiego, a także ponownie do Izby Reprezentantów, gdzie z wynikiem 20,3% głosów wprowadził 33 posłów[2]. Po kilkumiesięcznych negocjacjach sojusz dołączył do koalicji tworzącej nowy gabinet, na czele którego stanął Charles Michel[4]. W 2018 N-VA, sprzeciwiając się przyjęciu Światowego Paktu w sprawie Migracji, opuścił koalicję rządową[5].

PrzewodniczącyEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Manifest van de Nieuw-Vlaamse Alliantie (niderl.). n-va.be. [dostęp 2014-10-10].
  2. a b Parties and Elections in Europe – Belgia (ang.). [dostęp 2014-10-10].
  3. Verkiezingen 13 juni 2010 (niderl.). elections2010.belgium.be. [dostęp 2014-10-10].
  4. Belgium agrees to form coalition government (ang.). dw.be, 7 października 2014. [dostęp 2014-10-10].
  5. Belgia z rządem mniejszościowym. tvn24.pl, 9 grudnia 2018. [dostęp 2018-12-15].