Wyszniwka (obwód wołyński)

(Przekierowano z Opalin)

Wyszniwka (ukr. Вишнівка; do 1963 Opalin) – wieś na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie lubomelskim, nad Bugiem, niedaleko granicy z Polską. W 2024 roku liczyła 70 mieszkańców[1].

Wyszniwka
Вишнівка
Państwo

 Ukraina

Obwód

 wołyński

Rejon

lubomelski

Powierzchnia

0,57 km²

Populacja (2024)
• liczba ludności
• gęstość


70
233,33 os./km²

Nr kierunkowy

+380 3377

Kod pocztowy

44330

Tablice rejestracyjne

AC

Położenie na mapie obwodu wołyńskiego
Mapa konturowa obwodu wołyńskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Wyszniwka”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Wyszniwka”
Ziemia51°17′28″N 23°42′51″E/51,291111 23,714167

Historia

edytuj

Miasto Opalin zostało erygowane przez marszałka wielkiego koronnego, ówczesnego starosty hrubieszowskiego Łukasza z Bnina Opalińskiego w 1638. 15 czerwca 1638 w Warszawie król zatwierdził tę fundację, lokując miasto na prawie niemieckim. Jan III Sobieski 9 czerwca 1687 ponownie lokował Opalin na prawie magdeburskim[2]. Opalin był miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego[3].

W 1920 roku pod Opalinem toczyły się walki polskiego 25 pułku piechoty z oddziałami sowieckiej 25 Dywizji Strzelców[4].

W II Rzeczypospolitej Opalin posiadał status miasteczka i należał do wiejskiej gminy Huszcza w powiecie lubomelskim, w województwie wołyńskim. W 1921 liczył 1226 mieszkańców[5][6].

Do 1942 roku miejscowość była zdominowana narodowościowo przez Ukraińców i Żydów (po około 600 osób); Polaków żyło kilkanaście rodzin. 2 października 1942 roku policjanci ukraińscy dowodzeni przez Niemców rozstrzelali Żydów z Opalina i okolic na miejscowym kirkucie[7][8].

Po wojnie miejscowość weszła w struktury administracyjne Związku Radzieckiego. W 1963 roku otrzymała nazwę Wyszniwka.

Kościół św. Antoniego Padewskiego

edytuj

Pierwotny kościół w Opalinie prawdopodobnie powstał równocześnie z lokacją miasta lub nieco później. W czasie bezkrólewia wiosną 1648 Kozacy spalili świątynię oraz nowo wybudowaną plebanię[9]. Tenutariusz Opalina Marek Matczyński wystawił na miejscu zrujnowanej kaplicy nowy kościół drewniany. W 1868 świątynia została zamknięta przez władzę rosyjską[10]. Drewniany kościół rzymskokatolicki pw. św. Antoniego Padewskiego w Opalinie został w 1943 spalony przez UPA[8].

Zobacz też

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. «Було багато євреїв і поляків»: у Ковельському районі зникає унікальне село [online], Ковель медіа, 7 lipca 2024 [dostęp 2024-07-17] (ukr.).
  2. Mateusz Łepkowski: Kościół parafialny pw. Św. Antoniego Padewskiego w Opalinie. T. 22. Kraków, 2014, s. 167–168.
  3. Magazin für die neue Historie und Geographie Angelegt. T. XVI. Halle, 1782, s. 14.
  4. Janusz Odziemkowski: Leksykon wojny polsko – rosyjskiej 1919 – 1920. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rytm”, 2004, s. 358. ISBN 83-7399-096-8.
  5. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. T. IX : Województwo Wołyńskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej. Warszawa, 1923.
  6. Wołyński Dziennik Wojewódzki nr 1 z dnia 4 stycznia 1936 roku. [dostęp 2017-12-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (1 grudnia 2017)].
  7. Холокост на территории СССР: Энциклопедия. Moskwa, 2009, s. 165. ISBN 978-5-8243-1296-6. (ros.)
  8. a b Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 502, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
  9. Mateusz Łepkowski: Kościół parafialny pw. Św. Antoniego Padewskiego w Opalinie, s. 173.
  10. Tamże, s. 174–178.

Linki zewnętrzne

edytuj