Otwórz menu główne

Opizio Pallavicini (ur. 15 października 1632 w Genui, zm. 11 lutego 1700 w Rzymie) – włoski kardynał.

Opizio Pallavicini
kardynał prezbiter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 października 1632
Genua
Data i miejsce śmierci 11 lutego 1700
Rzym
arcybiskup Osimo
Okres sprawowania 1689–1700
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 2 września 1686
Innocenty XI
Kościół tytularny Santi Silvestro e Martino ai Monti
Sukcesja apostolska
Data konsekracji nieznana
Konsekrator nieznany

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 15 października 1632 roku w Genui, jako syn Paola Girolama Pallaviciniego i Maddaleny Spinoli[1]. Po studiach uzyskał doktorat utroque iure, a następnie został referendarzem Trybunału Obojga Sygnatur[1]. 27 lutego 1668 roku został wybrany tytularnym arcybiskupem Efezu, a wkrótce potem – nuncjuszem w Toskanii[2]. Po czterech latach został przeniesiony do nuncjatury w Niemczech i przebywał tam przez osiem lat[2]. W okresie 1680–1688 był nuncjuszem w Polsce[1] zajmującym się także szpiegostwem, o czym Lubomirski w liście do króla Jana III Sobieskiego informował w słowach jest to wielki całej Rzeczypospolitej i imienia JKM nieprzyjaciel i domowy szpieg[3]. 2 września 1686 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny Santi Silvestro e Martino ai Monti[2]. W 1688 roku został arcybiskupem Spoleto, a rok później – Osimo[2]. Zmarł 11 lutego 1700 roku w Rzymie[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Opizio Pallavicini (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-04-15].
  2. a b c d Opizio Pallavicini (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-04-15].
  3. Janusz Tazbir: Historia kościoła katolickiego w Polsce 1460—1795. Wiedza Powszechna, 1966, s.146.