Oriol Junqueras

polityk hiszpański

Oriol Junqueras i Vies (ur. 11 kwietnia 1969 w Barcelonie) – hiszpański i kataloński polityk, historyk oraz nauczyciel akademicki, propagator niepodległości Katalonii, deputowany do Parlamentu Europejskiego, parlamentarzysta krajowy, przewodniczący Republikańskiej Lewicy Katalonii, wicepremier w rządzie regionalnym.

Oriol Junqueras
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 11 kwietnia 1969
Barcelona
Przynależność polityczna Republikańska Lewica Katalonii
podpis
Oriol Junqueras podczas demonstracji na rzecz samostanowienia Katalończyków w Brukseli w 2009

ŻyciorysEdytuj

Uzyskał licencjat z historii najnowszej i współczesnej oraz doktorat[1] z historii myśli ekonomicznej na Uniwersytecie Autonomicznym w Barcelonie. Został nauczycielem akademickim w katedrze historii najnowszej i współczesnej UAB. Jako historyk współpracował w charakterze konsultanta i komentatora z programami En Guàrdia, El nas de Cleòpatra (Catalunya Ràdio), Minoria absoluta, Tu Diràs i El favorit (m.in. w RAC 1 i TV3).

Został współpracownikiem inicjatywy Sobirania i Progrés. W styczniu 2009 nominowany przez Republikańską Lewicę Katalonii (ERC) na lidera współtworzonej przez tę partię listy Esquerra dels Pobles-Verds w wyborach do PE[2]. W głosowaniu z czerwca 2009 uzyskał mandat eurodeputowanego, przystępując do grupy zielonych i regionalistów. Mandat sprawował do 31 grudnia 2011[3].

Został później posłem do katalońskiego parlamentu (utrzymując mandat w następnych wyborach) i przewodniczącym ERC. W 2016 objął stanowisko wiceprzewodniczącego Generalitat de Catalunya oraz ministra finansów i gospodarki w regionalnym rządzie[4]. Gabinet ten został odwołany w październiku 2017 decyzją hiszpańskiego premiera. 2 listopada 2017 został tymczasowo aresztowany razem z grupą innych byłych ministrów katalońskich pod zarzutami m.in. wszczęcia buntu[5]. Proces w tej sprawie rozpoczął się w lutym 2019[6].

W wyborach z kwietnia tego samego roku, pozostając osobą tymczasowo aresztowaną, uzyskał mandat posła do Kongresu Deputowanych[7]. W maju 2019 został natomiast wybrany do PE IX kadencji jako lider listy wyborczej Ahora Repúblicas[8], nie objął jednak początkowo mandatu z uwagi na spór co do legalności jego wyboru[9].

W październiku 2019 został uznany za winnego przestępstw związanych z buntem i sprzeniewierzeniem środków publicznych; skazano go na karę 13 lat pozbawienia wolności, orzekając też zakaz pełnienia funkcji publicznych[10]. W grudniu 2019 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że politykowi przysługuje immunitet jako eurodeputowanemu, chociaż nie mógł formalnie objąć mandatu[11]. Na początku stycznia 2020 Parlament Europejski uznał go za legalnie wybranego europosła ze skutkiem od początku kadencji[12]. Ostatecznie jednak przewodniczący PE wygasił jego mandat[13] (ze skutkiem na 2 stycznia 2020)[3].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Els catalans i Cuba
  • La presó model de Barcelona
  • La batalla de l'Ebre
  • Manel Girona
  • Banc de Barcelona
  • Canal d'Urgell

PrzypisyEdytuj

  1. Economia i pensament econòmic a la Catalunya de l'alta edat moderna (1520–1630) (kat.). tdx.cat. [dostęp 2019-05-28].
  2. Ridao: Junqueras és una persona preparada, coneguda i sobiranista de debò (kat.). vilaweb.cat, 26 stycznia 2009. [dostęp 2019-04-29].
  3. a b Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2019-04-29].
  4. Así será el primer Govern Puigdemont (kat.). lavanguardia.com, 9 stycznia 2016. [dostęp 2019-04-29].
  5. Hiszpania: Zatrzymano ośmiu ministrów rządu Katalonii. Carles Puigdemont ścigany ENA. polskatimes.pl, 4 listopada 2017. [dostęp 2019-04-29].
  6. Catalan independence leaders moved to Madrid jails ahead of trial (ang.). elpais.com, 1 lutego 2019. [dostęp 2019-04-29].
  7. Un Congreso casi paritario: estos son los nombres de los nuevos diputados por provincias (hiszp.). elespanol.com, 29 kwietnia 2019. [dostęp 2019-04-29].
  8. Eurodiputados elegidos en España en las Elecciones al Parlamento Europeo 2019 (hiszp.). 20minutos.es, 27 maja 2019. [dostęp 2019-05-28].
  9. Katalońscy separatyści przegrali przed unijnym sądem. tvn24.pl, 2 lipca 2019. [dostęp 2019-07-02].
  10. Sam Jones: Violent clashes over Catalan separatist leaders' prison terms (ang.). theguardian.com, 14 października 2019. [dostęp 2019-10-17].
  11. Catalan party calls for release of jailed leader after immunity ruling (ang.). theguardian.com, 18 grudnia 2019. [dostęp 2019-12-20].
  12. Parliament to recognize jailed Catalan separatist as MEP next week (ang.). politico.eu, 6 stycznia 2020. [dostęp 2020-01-07].
  13. Szef europarlamentu wygasił mandat Katalończyka. „Jesteśmy ogromnie rozczarowani”. tvn24.pl, 14 stycznia 2020. [dostęp 2020-01-15].