Phytophthora citricola

Phytophthora citricola Sawada – gatunek organizmów należący do grzybopodobnych lęgniowców[1]. Organizm mikroskopijny, pasożyt atakujący liczne gatunki roślin i wywołujący u nich chorobę zwaną fytoftorozą[2].

Phytophthora citricola
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo chromisty
Typ lęgniowce
Gromada Peronosporea
Rząd wroślikowce
Rodzina wroślikowate
Rodzaj Phytophthora
Gatunek Phytophthora citricola
Nazwa systematyczna
Phytophthora citricola Sawada
Report of the Department of Agriculture, Government Research Institute of Formosa 27: 21 (1927)

Systematyka i nazewnictwoEdytuj

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Phytophthora, Peronosporaceae, Peronosporales, Peronosporidae, Peronosporea, Incertae sedis, Oomycota, Chromista[1].

Synonim: Phytophthora cactorum var. applanata Chester[3].

MorfologiaEdytuj

Na pożywce PDA tworzy płatowatą, gwiaździstą i zwartą kolonię. Strzępki rozgałęzione, o szerokości 4–7 μm z nielicznymi zgrubieniami. Zoosporangia wyrastają zazwyczaj na końcach strzępek na szerokim i spłaszczonym zgrubieniu. Mają kształt kulisty, jajowaty lub odwrotnie gruszkowaty. Wymiary: 30–75 × 21–44 μm. Posiadają niewielkie, hialinowe, opadające brodawki z ujściem o średnicy 5 do 7 µm[2].

Jest homotaliczny. Kuliste i gładkie lęgnie są zazwyczaj parageniczne, rzadko amfigeniczne. Mają średnicę 18 –35µm. Plemnie zazwyczaj parageniczne, o wymiarach 9–13 × 7-8 µm[2]. Oospory kuliste, w lęgni ułożone symetrycznie. Mają średnicę 16 – 30 μm. Na sztucznych pożywkach chlamydospory powstają rzadko i tylko u niektórych izolatów na pożywce kukurydzianej[2].

WystępowanieEdytuj

Gatunek szeroko rozprzestrzeniony na całym świecie. Pasożytuje na licznych gatunkach roślin. Przebywa w postaci grzybni na korzeniach i innych częściach porażonych roślin, oraz w postaci oospor w glebie. U roślin uprawianych wywołuje wiele chorób. Powoduje m.in. zarazę wierzchołków pędów różanecznika, fytoftorozy pomarańczy, trzciny cukrowej, malin, chmielu, pomidora[4]. U drzew powoduje fytoftorozę drzew. W Polsce atakuje brzozę, buka, dęba, jesion, jodłę, modrzew, olszę, sosnę, świerka[2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2017-05-28].
  2. a b c d e red. Leszek B. Orlikowski, Tomasz Oszaka. Fytoftorozy w szkółkach i drzewostanach leśnych. Klucz do oznaczania Phytophthora. Wydano na zlecenie Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych. Warszawa 2009 ​ISBN 978-83-61633-09-9
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2017-05-28].
  4. Mycobank. Phytophthora citricola. [dostęp 2017-05-29].