Otwórz menu główne

Piotr Montygerdowicz herbu Wadwicz (zm. po 1456) – marszałek ziemski lit. (od 1433), namiestnik nowogrodzki (od ok. 1424), starosta podolski (1418), marszałek nadworny w. ks. Witolda (1422), starosta kopylski (od 1435), członek rady panów litewskich

Piotr Montygerdowicz
Herb
Wadwicz
Data śmierci zm. po 1456
Ojciec Montygerd
Dzieci

Jan

ŻyciorysEdytuj

Syn bojara litewskiego Montygerda, namiestnika połockiego (ok. 1396-1409).

W 1413 na mocy unii horodelskiej przyjęty w poczet polskiej szlachty i adoptowany przez Jana Mężyka z Dąbrowy do rodu herbowego Wadwiczów.

Odgrywał znaczną rolę na Litwie w I poł.  XV w. Stronnik Świdrygiełły na początku jego rządów. Doprowadził do przymierza z chanem Ul Machmetem i wzmocnienie pozycji Świdrygiełły w sporze z Koroną o Podole (1431). Uczestniczył w układach skistymońskich z zakonem krzyżackim (1431). Podpisał w Łucku akt rozejmu z Korona (1431) i przymierza z Zakonem (1432). Wkrótce przystąpił do opozycji wobec Świdrygiełły skupiającej się wokół ks. Zygmunta Kiejstutowicza. Dowodził wojskiem w. ks. Zygmunta Kiejstutowicza w wojnie ze Świdrygielłą. Za czasów Kazimierza Jagiellończyka występował przeciw unifikacji z Koroną.

Miał znaczący głos w litewskiej radzie panów.

Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszą żoną miał syna Jana, po którym miał wnuka Piotra Janowicza Montygerdowicza (ojca Zofii za hetmanem Stanisławem Kiszką).

Drugą żoną była księżna łoska Anna, córka księcia Fiodora Korybutowicza i Anastazji. Małżeństwo było bezdzietne. Po śmierci Piotra, Anna wyszła ponownie za mąż za ks. Janusza. Anna Januszowa zapisała Łosk wnukowi swego pierwszego męża – Piotrowi Janowiczowi.

BibliografiaEdytuj

Piotr Montygerdowicz [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 21, s. 674-5