Otwórz menu główne

Polska Jednostka Wojskowa w Albanii

Polska Jednostka Wojskowa w misji pokojowej w składzie Sił Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego w Albanii (PJW Albania, PJW AFOR) - wydzielony komponent Sił Zbrojnych RP, przeznaczony do udziału w NATO-wskich AFOR (Albania Force - Siły Albańskie) w ramach operacji Allied Harbour (Sojusznicza Przystań) w 1999 roku. Jednostka Wojskowa 2029.

Polska Jednostka Wojskowa w misji pokojowej w składzie Sił Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego w Albanii
 NATO AFOR
Ilustracja
Albania
Historia
Państwa wystawiające  Polska
Państwa mandatowe  Albania
Decyzja o użyciu 14 kwietnia 1999
M.P. z 1999 r. nr 13, poz. 175
Rozpoczęcie misji 12 maja 1999
Zakończenie misji 1 września 1999
Liczba zmian 1
Dowódcy
Pierwszej zmiany mjr Marek Baran
Konflikt zbrojny
Wojna w Kosowie
Organizacja
Typ operacyjny
Podporządkowanie Holandia Siły Zadaniowe RomeoBelgia Siły Zadaniowe BravoWłochy Siły Zadaniowe Północ
Liczebność 140 żołnierzy
Skład plutony: 3 piechoty, dowodzenia, logistyczny, NSE
Dyslokacja Durrës

HistoriaEdytuj

13 kwietnia 1999 dowództwo Paktu Północnoatlantyckiego przyjęło decyzję o rozpoczęciu operacji pokojowej, w ramach której siły międzynarodowe miały zabezpieczyć porty i trasy transportowe, którymi pomoc humanitarna miała trafić do znajdujących się w Albanii uchodźców z ogarniętego wojną Kosowa. Do udziału w niej zaproszona została Polska, przyjęta do NATO 12 marca 1999.

Zgodnie z postanowieniem Prezydenta RP z 14 kwietnia do AFOR zostało skierowanych 140 żołnierzy WP: kompania lekkiej piechoty (wydzielona ze składu 5 Batalionu 21 Brygady Strzelców Podhalańskich) oraz oficerowie w kwaterze głównej misji. Cała PJW pod dowództwem majora Marka Barana transportowana była koleją z Rzeszowa do Bari we Włoszech, skąd statkami przypłynęła do bazy w Durrës, gdzie wyznaczono jej stałą bazę.

Głównym zadaniem Polaków była ochrona dowództw AFOR-u oraz sił zadaniowych, którym podporządkowana była PJW (kolejno: holenderskie Romeo, belgijskie Bravo i włoskie North), patrolowanie wyznaczonym plutonem granicy albańsko-kosowskiej oraz zabezpieczenie konwojów z zaopatrzeniem i baz logistycznych. Działania początkowo utrudniały trudne warunki - baza kompanii znajdowała się na terenie albańsko-polskiej stoczni, nieprzystosowanej do warunków wojskowych (o lokalizacji zadecydowała łatwość w odbieraniu w stoczni przewożonej statkami pomocy humanitarnej), zaś żołnierze byli niedostatecznie uzbrojeni (najsilniejszą bronią były kaemy i Honkery), a nawet umundurowani (ubiory były niedostosowane bałkańskich upałów) - które jednak nie przeszkodziły w wypełnieniu misji.

Początkowo PJW AFOR planowano wycofać do 31 grudnia, jednak wcześniejszy sukces misji oraz utworzenie KFOR (do którego skierowano 18 Bielski Batalion Desantowo-Szturmowy - Polską Jednostkę Wojskową odwodu strategicznego SACEUR) spowodowały przesunięcie powrotu kompanii do 31 października. Proces ten przebiegał w trzech etapach - w pierwszym (1 września) PJW oficjalnie zakończyła służbę, w drugim 3 października wycofano 70 podhalańczyków, resztę dzień później.

Struktura organizacyjnaEdytuj

  • Dowództwo i sztab PKW - kompania lekkiej piechoty - mjr Marek Baran
    • 1 pluton piechoty - kpt. Arkadiusz Wrona
    • 2 pluton piechoty - por. Bogdan Pelc
    • 3 pluton piechoty - ppor. Jacek Materna
    • pluton dowodzenia - por. Maciej Marczyk
    • pluton logistyczny - por. Jerzy Świtalski
    • Narodowy Element Wsparcia - ppłk Jarosław Szyksznia → mjr Wiesław Rusin

BibliografiaEdytuj

  • Grzegorz Ciechanowski: Polskie kontyngenty wojskowe w operacjach pokojowych 1990-1999. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2010. ISBN 978-83-7611-531-3.