Pompeo Ferrari

włoski architekt pracujący w Polsce

Pompeo Ferrari (ur. ok. 1660 najprawdopodobniej w Rzymie, zm. 15 maja 1736 w Rydzynie) – jeden z najwybitniejszych wśród pracujących w Polsce architektów późnego baroku.

Pompeo Ferrari
Data i miejsce urodzenia

ok. 1660
najprawdopodobniej w Rzymie

Data i miejsce śmierci

15 maja 1736
Rydzyna

Narodowość

włoska

Praca
Styl

barok

Budynki

klasztor Franciszkanów w Osiecznej
Bazylika na Świętej Górze
pałac arcybiskupi w Poznaniu

Fasada kościoła pojezuickiego w Poznaniu
Ląd, dawne opactwo cystersów, widok od zachodu

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w Rzymie[1]. Świadczy o tym fakt, że sam podpisywał się jako Romanus. Tu też zdobył wykształcenie i stawiał pierwsze kroki w dziedzinie architektury. Akademia Świętego Łukasza dwukrotnie (w 1678 i 1681) wyróżniła jego prace I nagrodą.

W 1696 do Polski sprowadził go ówczesny wojewoda poznański Stanisław Leszczyński[1]. Architekt osiadł w należącej do nowego mecenasa Rydzynie. W 1703 odbył się tu również jego ślub z Anną Rozyną Eitner, z którą Pompeo miał szóstkę dzieci. Najstarszy z synów, Antoni, podążył w ślady ojca i w 1729 otrzymał obywatelstwo poznańskie jako murarius.

PraceEdytuj

Pompeo Ferrari przybył do Polski jako artysta już ukształtowany. Uważa się, że w swojej pracy wzorował się na Carlo Fontanie i Francesco Borrominim. Do jego projektów należą:

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj