Przepiórka błotna

Przepiórka błotna[5] (Synoicus ypsilophorus) – gatunek ptaka z podrodziny bażantów (Phasianinae) w rodzinie kurowatych (Phasianidae).

Przepiórka błotna
Synoicus ypsilophorus[1]
(Bosc, 1792)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Podrodzina bażanty
Plemię Coturnicini
Rodzaj Synoicus
Gould, 1843[2]
Gatunek przepiórka błotna
Synonimy
  • Coturnix ypsilophora Bosc, 1792[1]
  • Coturnix ypsilophorus Bosc, 1792[3]
Podgatunki
  • S. y. pallidior E.J.O. Hartert, 1897
  • S. y. raaltenii (S. Müller, 1842)
  • S. y. saturatior E.J.O. Hartert, 1930
  • S. y. lamonti Mayr & Gilliard, 1954
  • S. y. dogwa Mayr & Rand, 1935
  • S. y. plumbeus Salvadori, 1894
  • S. y. monticola Mayr & Rand, 1935
  • S. y. mafulu Mayr & Rand, 1935
  • S. y. australis (Latham, 1801)
  • S. y. ypsilophorus (Bosc, 1792)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Zasięg występowaniaEdytuj

Przepiórka błotna występuje w zależności od podgatunku[3]:

  • S. ypsilophorus pallidior – zachodnie Małe Wyspy Sundajskie (Sumba i Sawu)
  • S. ypsilophorus raaltenii – Małe Wyspy Sundajskie od Flores na wschód do Wysp Tanimbar
  • S. ypsilophorus saturatior – niziny północnej Nowej Gwinei
  • S. ypsilophorus lamonti – umiarkowane wysokości w górach środkowej Nowej Gwinei
  • S. ypsilophorus dogwa – niziny południowej Nowej Gwinei
  • S. ypsilophorus plumbeus – niziny wschodniej Nowej Gwinei
  • S. ypsilophorus monticola – wysokogórskie obszary południowo-wschodniej Nowej Gwinei
  • S. ypsilophorus mafulu – południowe zbocza gór wschodniej i południowo-wschodniej Nowej Gwinei
  • przepiórka brązowa (S. ypsilophorus australis) – Australia
  • przepiórka błotna (S. ypsilophorus ypsilophorus) – Tasmania

Introdukowana na Nową Zelandię (podgatunki australis i ypsilophorus) oraz Fidżi[3].

Poprzednio systematycy umieszczali przepiórkę błotną w rodzaju Coturnix[3], Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) nadal ją tak klasyfikuje[6].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała 17–22 cm, rozpiętość skrzydeł 26–36 cm; masa ciała samców 75–140 g, samic 85–140 g[3].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Synoicus ypsilophorus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. J. Gould: The birds of Australia. Cz. 5. Londyn: R. and J. E. Taylor, 1848, s. tekst i rys. 89. (ang.)
  3. a b c d e P.J.K. McGowan, G.M. Kirwan, Brown Quail (Synoicus ypsilophorus), [w:] J. del Hoyo i inni, Handbook of the Birds of the World Alive, Barcelona: Lynx Edicions, 2020 [zarchiwizowane z adresu 2020-05-10] (ang.).
  4. BirdLife International, Synoicus ypsilophorus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2017 [online], wersja 2016-3 [dostęp 2017-05-19] (ang.).
  5. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Coturnicini Reichenbach, 1848 (wersja: 2019-11-05). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-11-12].
  6. Frank Gill, David Donsker (red.): Pheasants, partridges, francolins (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 2019-11-12].

Linki zewnętrzneEdytuj