Otwórz menu główne

Rada Polska Zjednoczenia Międzypartyjnego

Rada Polska Zjednoczenia Międzypartyjnego lub Rada Zjednoczenia Międzypartyjnego / Rada Międzypartyjna / Rada Polska) – powołana przez Polski Zjazd Polityczny w dniach od 3 do 16 sierpnia 1917 roku w Moskwie. Utworzona na zjeździe przedstawicieli polskich prawicowych partii i grup politycznych działających w Rosji (m.in Stronnictwo Narodowo-Demokratyczne, Stronnictwo Polityki Realnej, Rada Polska Ziemi Inflanckiej, Związek Wielkopolan i Małopolan, Rada Polska Ziemi Mohylewskiej). Od września 1917 roku Rada uznawała za swe przedstawicielstwo na Zachodzie Komitet Narodowy Polski[1].

Podstawą działania była uchwała zjazdu o dążeniu „do niepodległego państwa polskiego, utworzonego przez zjednoczenie wszystkich ziem polskich z własnym wybrzeżem morskim, obejmującym ujście Wisły”.

Rada liczyła 75 członków, na jej czele stał Wydział Wykonawczy, który dzielił się na Zagraniczny, Wojskowy i Wewnętrzny. Prezesem Rady i kierownikiem Wydziału Wykonawczego był Stanisław Wojciechowski.

Rada reprezentowała orientację prokoalicyjną, uznawała zwierzchnictwo Komitetu Narodowego Polskiego w Paryżu, popierała działalność Naczpolu, jej przywódcami byli Stanisław Wojciechowski, Stanisław Grabski, Jerzy Zdziechowski; organy prasowe: „Dziennik Polski” i „Gazeta Polska”.

Zakończyła działalność w marcu 1918 roku[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Roman Dmowski, Polityka polska i odbudowanie państwa. Przedmową do obecnego wydania i komentarzem opatrzył Tomasz Wituch, t. II, Warszawa 1988, s. 32.
  2. Ludwik Bazylow, Polacy w Petersburgu, 1984, s. 430–431.