Otwórz menu główne

Radostowa – szczyt w Górach Świętokrzyskich, w paśmie Łysogór, położony na terenie Podkieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. 451 m n.p.m.

Radostowa
Ilustracja
Państwo  Polska
Pasmo Łysogóry, Góry Świętokrzyskie
Wysokość 451 m n.p.m.
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Radostowa
Radostowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Radostowa
Radostowa
Ziemia50°53′54″N 20°48′08″E/50,898333 20,802222

Wzgórze zbudowane jest z kwarcytów kambryjskich. Od strony zachodniej ograniczone jest przełomem rzeki Lubrzanki. Od strony wschodniej przechodzi w Wymyśloną i dalej w Kraiński Grzbiet, łączący Radostową z Łysicą. Północny stok, oraz częściowo stok zachodni, porośnięte są lasem. Od południa znajdują się wąwozy z usłanym kamieniami dnem, tzw. kamecznice (Podmąchocka i Bęczkowska). Przez górę przechodzi szlak turystyczny czerwony Główny Szlak Świętokrzyski im. Edmunda Massalskiego z Gołoszyc do Kuźniaków.

Na północno-zachodnim stoku góry znajduje się trasa narciarska, z wyciągiem talerzykowym. Trasa ma 800 m długości i od 50 do 200 m szerokości. Różnica poziomów wynosi 105 m.

Na szczycie góry znajduje się znak pomiarowy, nad którym wznoszą się pozostałości wieży triangulacyjnej.

Góra Radostowa jako strefa ochrony konserwatorskiej, została wpisana do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.316 z 18.08.1978 i z 22.04.1996)[1].

U stóp góry, we wsi Ciekoty wychował się pisarz Stefan Żeromski, który nazywał Radostową – Górą Domową.

W latach trzydziestych XX wieku, w Kielcach wydawany był periodyk regionalny „Radostowa”, którego nazwa nawiązywała do tej góry.

Nazwa „Radostowa” jest identyczna jak nazwa czeskiej góry Radhošť. Oba określenia wzięły się prawdopodobnie od imienia słowiańskiego boga gościnności, Radogosta.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Ryszard Garus, Znakowane szlaki turystyczne woj. kieleckiego, Kielce 1983