Ramiro II

król Leonu

Ramiro II (ur. ok. 900, zm. 951) – syn Ordona II, król Leónu w latach 931-951.

Ramiro II
król Leónu
Ilustracja
Król Leónu
Okres

od 931
do 951

Poprzednik

Alfons IV Mnich

Następca

Ordoño III

Dane biograficzne
Dynastia

Perez

Data urodzenia

ok. 900

Data śmierci

951

Ojciec

Ordoño II

Matka

Elvira

Żona

Adosinda Osóreza
od ok. 925
do 930

Dzieci

Beremund
Teresa
Ordoño III

Żona

Urraka z Pampeluny
od 932

Dzieci

Sancho I Gruby
Elwira

Pierwotnie był tytularnym królem jedynie małej części Asturii. Zyskał koronę Leónu (i Galicji) po tym jak jego brat - Alfonso IV abdykował w 931. Kontynuował politykę swego ojca polegającą na stopniowym zdobywaniu ziemi - w 935[1] roku zdobył Madryt. Ramiro był też twórcą przymierza między Nawarrą, Aragonią i Leónem, dzięki któremu w 939, w bitwie pod Simancas pokonano muzułmanów. Pozwoliło to na przesunięcie granicy królestwa z Duero do Tormes.

W ostatnich latach swoich rządów Ramiro musiał zgodzić się na kastylijską niepodległość pod rządami hrabiego Fernána (Ferdynanda) Gonzáleza. W 950 jeszcze raz poprowadził wyprawę przeciwko muzułmanom i pokonał ich w bitwie pod Talavera de la Reina.

Był dwukrotnie żonaty:

  • ok. 925 ożenił się z Adosindą Osórezą (córką hrabiego Gutierresa Osóreza i Aldonça Gutiérrez). "Rozwiedli" się w 930. Ich dzieci:
    • infant Beremund z Leónu (930-941),
    • infantka Teresa z Leónu,
    • infant Ordoño III z Leónu (ok. 926-955).
  • w 932 poślubił Urrakę z Pampeluny (córkę Sancha I z Nawarry). Ich dzieci:

PrzypisyEdytuj

  1. Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Cesarstwo Niemieckie - Arabowie na półwyspie pirenejskim. T. 17. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 261. ISBN 978-83-7425-697-1.