Otwórz menu główne

Rauno Miettinen (ur. 25 maja 1949 w Kuopio) – fiński dwuboista klasyczny oraz skoczek narciarski, srebrny medalista olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw świata oraz dwukrotny mistrz świata juniorów w kombinacji.

Rauno Miettinen
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1949
Kuopio, Finlandia
Klub Suonenjoen Vasama
Debiut w PŚ 17.12 1983, Seefeld (10. miejsce – Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 17.12 1983, Seefeld
(10. miejsce – Gundersen)
Pierwsze podium w PŚ 24.02 1984, Falun
(1. miejsce – Gundersen)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Finlandia
Igrzyska olimpijskie
srebro Sapporo 1972 Indywidualnie
Mistrzostwa świata
srebro Lahti 1978 Indywidualnie
srebro Oslo 1982 Sztafeta
srebro Rovaniemi 1984 Sztafeta
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Morez 1968 Indywidualnie
złoto Bollnäs 1969 Indywidualnie
Inne nagrody
Gold medal with cup.svg Medal Holmenkollen
1972

KarieraEdytuj

Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1968, kiedy wywalczył indywidualnie złoty medali na mistrzostwach świata juniorów w Morez. Sukces ten powtórzył rok później, podczas mistrzostw w Bollnäs. W 1970 wystartował na mistrzostwach świata w Wysokich Tartach. Po skokach był siódmy, a w biegu uzyskał trzeci czas, co łącznie dało czwartą lokatę (brąz zdobył Wiaczesławem Driaginem).

W 1972 wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Sapporo, gdzie zdobył srebrny medal w zawodach indywidualnych. Miettinena wyprzedził tylko Ulrich Wehling, a trzecie miejsce zajął Karl-Heinz Luck. Na japońskich igrzyskach Fin wystąpił także w obu konkursach skoków narciarskich, zajmując 32. pozycję na dużej skoczni, a na normalnym obiekcie był siedemnasty. Dwa lata później, podczas mistrzostw świata w Falun był szósty. Blisko medalu był także na igrzyskach w Innsbrucku w 1976, gdzie zajął czwartą pozycję po tym, jak przegrał rywalizację o brązowy medal z Konradem Winklerem. Po skokach Miettinen zajmował drugą pozycję, lecz nie zdołał jej obronić na trasie biegu. Wystartował także w konkursie skoków na dużej skoczni, gdzie zajął 21. miejsce.

Na mistrzostwach świata w Lahti w 1978 po skokach Fin znalazł się na prowadzeniu, z kilkoma punktami przewagi nad Winklerem. W biegu osiągnął gorszy wynik od Niemca i ostatecznie zdobył srebrny medal. Trzecie miejsce zajął ówczesny mistrz olimpijski – Ulrich Wehling. Swój najsłabszy wynik w kombinacji norweskiej na imprezach mistrzowskich zanotował w 1980, podczas igrzysk olimpijskich w Lake Placid. Po skokach zajął dopiero 24. pozycję, przy czym w biegu zdołał awansować tylko o jedno miejsce.

Na mistrzostwach świata w Oslo w 1982 zdobył kolejny medal. Indywidualnie zajął tam 10. pozycję, lecz w zawodach drużynowych wspólnie z Jouko Karjalainenem i Jormą Etelälahtim wywalczył srebrny medal. Po skokach zajmowali trzecie miejsce, z niewielką stratą do zajmujących drugie miejsce Norwegów. W biegu zdołali ich wyprzedzić, jednak po podliczeniu punktów okazało się, że Norwegowie i Finowie uzyskali identyczny wynik punktowy (1243.60 pkt), wobec czego srebrne medale przyznano obu drużynom.

W Pucharze Świata zadebiutował 17 grudnia 1983 w Seefeld. Zajął wtedy dziesiąte miejsce, tym samym zdobywając pierwsze pucharowe punkty już w swoim debiucie. Wystartował w czterech z sześciu pozostałych konkursów sezonu 1983/1984 jeszcze dwukrotnie plasując się w czołowej dziesiątce. W jednym z tych startów, 24 lutego 1984 w Falun wywalczył swoje jedyne pucharowe podium zwyciężając w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie szóstą pozycję. W lutym 1984 wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, gdzie po raz kolejny w karierze zajął czwarte miejsce. Miettinen był najstarszym uczestnikiem tego konkursu. Miesiąc później razem z Jukką Ylipullim i Jouko Karjalainenem zdobył kolejny srebrny medal podczas mistrzostw świata w Rovaniemi. Było to ostatnie trofeum w karierze Fina.

Ponadto wygrywał zawody w kombinacji podczas Holmenkollen Ski Festival w latach 1969, 1971, 1972, 1973 oraz 1978. Jest jednym z czterech sportowców, którzy wygrali te zawody pięciokrotnie. W latach 1976 i 1982 wygrał także fińskie zawody Salpausselän Kisat, a w latach 1974, 1975 i 1978 wygrywał niemiecki Schwarzwald Pokal. W 1972 otrzymał medal Holmenkollen wraz z norweskim biegaczem narciarskim Magne Myrmo.

Osiągnięcia w kombinacjiEdytuj

Igrzyska olimpijskieEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
2.  5 lutego 1972   Sapporo Indywidualnie K-90/15 km 413.340 pkt -7.835 pkt   Ulrich Wehling
4. 9 lutego 1976   Innsbruck Indywidualnie K-90/15 km 423.39 pkt -12.09 pkt   Ulrich Wehling
23. 19 lutego 1980   Lake Placid Indywidualnie K-90/15 km 432.200 pkt -64.66 pkt   Ulrich Wehling
4. 12 lutego 1984   Sarajewo Indywidualnie K-90/15 km 422.595 pkt -19.625 pkt   Tom Sandberg

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
4. 14 lutego 1970   Wysokie Tatry Indywidualnie K-90/15 km 410.50 pkt -8.10 pkt   Ladislav Rygl
6. 19 lutego 1974   Falun Indywidualnie K-90/15 km 421.14 pkt -16.92 pkt   Ulrich Wehling
2.  20 lutego 1978   Lahti Indywidualnie K-90/15 km 435.24 pkt -3.58 pkt   Konrad Winkler
6. 19 lutego 1982   Oslo Gundersen K-90/15 km 426.600 pkt -19.090 pkt   Tom Sandberg
2.  26 lutego 1982   Oslo Sztafeta K-90/3x5 km[1] 1295.92 pkt -52.32 pkt   NRD
2.  18 marca 1984   Rovaniemi Sztafeta K-90/3x5 km[2] 1189.46 pkt -3.14 pkt   Norwegia

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
1.  3 lutego 1968   Morez Indywidualnie K-90/15 km ? - -
1.  28 lutego 1969   Bollnäs Indywidualnie K-90/15 km ? - -

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Miejsca na podium chronologicznieEdytuj

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 24 lutego 1984   Falun Gundersen K90/15 km 411.935 pkt 1. - -

Osiągnięcia w skokachEdytuj

Igrzyska olimpijskie  Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
17. 6 lutego 1972   Sapporo Skocznia normalna indywidualnie 244.2 pkt -32.2 pkt   Yukio Kasaya
32. 11 lutego 1972   Sapporo Skocznia duża indywidualnie 219.9 pkt -49.2 pkt   Wojciech Fortuna
21. 15 lutego 1976   Innsbruck Skocznia duża indywidualnie 234.8 pkt -49.4 pkt   Karl Schnabl

PrzypisyEdytuj

  1. Skład drużyny: Jouko Karjalainen, Rauno Miettinen, Jorma Etelälahti
  2. Skład drużyny: Rauno Miettinen, Jukka Ylipulli, Jouko Karjalainen

Linki zewnętrzneEdytuj