Resko (gmina)

gmina miejsko-wiejska w województwie zachodniopomorskim

Resko (1945–46 gmina Ławiczka[1]) – gmina miejsko-wiejska w Polsce położona w środkowej części województwa zachodniopomorskiego, w powiecie łobeskim. Siedzibą gminy jest miasto Resko.

Resko
gmina miejsko-wiejska
Ilustracja
Budynek urzędu miasta w
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat łobeski
TERYT - TERC10 4324318043 - 4324318045
Burmistrz Arkadiusz Czerwiński (2006)
Powierzchnia 285,24 km²
Populacja (31.12.2016)
• liczba ludności

8117
• gęstość 28,5 os./km²
Urbanizacja 53,3%
Nr kierunkowy 91
Tablice rejestracyjne ZLO
Adres urzędu:
ul. Rynek 1
72-315 Resko
Szczegółowy podział administracyjny
Plan gminy Resko
Liczba sołectw 7
Liczba miejscowości 39
Położenie na mapie powiatu
Położenie na mapie powiatu
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Resko”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Resko”
Ziemia53°48′N 15°24′E/53,800000 15,400000
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej
Portal Polska

Według danych z 31 grudnia 2016 r. gmina miała 8117 mieszkańców[2].

Miejsce w województwie (na 114 gmin):
powierzchnia 23., ludność 45.

PołożenieEdytuj

Gmina znajduje się w środkowej części województwa zachodniopomorskiego, w północnej części powiatu łobeskiego.

Sąsiednie gminy:

Do 31 grudnia 1998 r. wchodziła w skład województwa szczecińskiego, a w latach 1999–2002 w skład powiatu gryfickiego.

Gmina stanowi 26,8% powierzchni powiatu.

DemografiaEdytuj

Dane z 30 czerwca 2004[3]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
Jednostka osób % osób % osób %
Populacja 8321 100 4193 50,4 4128 49,6
Gęstość zaludnienia
[mieszk./km²]
29,2 14,7 14,5

Gminę zamieszkuje 21,7% ludności powiatu.

  • Piramida wieku mieszkańców gminy Resko w 2014 roku[4].


 

Przyroda i turystykaEdytuj

Gmina leży na Wysoczyźnie Łobeskiej oraz równinach: Nowogardzkiej i Gryfickiej. Przez miasto i gminę przepływają rzeki Rega oraz wpadająca do niej Ukleja. Obydwie rzeki są dostępne dla kajaków. We wschodniej części znajduje się rezerwat przyrody Mszar koło Starej Dobrzycy Tereny leśne zajmują 42% powierzchni gminy, a użytki rolne 50%.

Jeziora w gminie: Dobrzyca, Łabuń.

KomunikacjaEdytuj

Przez gminę Resko prowadzą drogi wojewódzkie: nr 152 łącząca miasto z Płotami (10 km) i przez Starogard (9 km) ze Świdwinem (28 km) oraz nr 148 ze Starogardu do Łobza (15 km).

Resko (stacja „Resko Północne”) uzyskało połączenie kolejowe w 1893 r. po wybudowaniu linii kolejowej z Wyszogóry. W 1906 r. otwarta została druga linia z Worowa, 4 lata później wydłużona do Golczewa Pomorskiego, a w 1911 r. do Wysokiej Kamieńskiej. Także w 1895 r. otwarto linię kolei wąskotorowej do wsi Skrzydłowo (gmina Rymań), a 2 lata później do Dobrej Nowogardzkiej. Około 1945 r. linia z Wyszogóry została zamknięta, później rozebrana. W 1989 r. zamknięto linię kolei wąskotorowej, a w 1992 r. z Worowa do Wysokiej Kamieńskiej.

 
Sanktuarium maryjne w Resku

W gminie czynny jest 1 urząd pocztowy: Resko (nr 72-315).

ZabytkiEdytuj

  • kościół gotycki (XIV–XV w.) w Resku, obecnie Sanktuarium Matki Boskiej Reskiej,
  • kościół w Starogardzie wzniesiony w latach 1578–79 w konstrukcji ryglowej
  • kościół św. Antoniego z XVIII w. w Dorowie (ryglowy, barokowy)
  • kościół św. Stanisława Kostki z 1696 r. w Iglicach (ryglowy)
  • kościół św. apostołów Piotra i Pawła w Starej Dobrzycy (ryglowy)
  • renesansowy pałac w Iglicach

Administracja i samorządEdytuj

W 2016 r. wykonane wydatki budżetu gminy wynosiły 32,9 mln zł, a dochody budżetu 33,9 mln zł. Zobowiązania samorządu (dług publiczny) według stanu na koniec 2016 r. wynosiły 16,2 mln zł, co stanowiło 47,9% poziomu dochodów[5].

Sołectwa gminy[6]: Dorowo, Gardzin, Iglice, Komorowo, Łagiewniki, Lubień Dolny, Łabuń Wielki, Łosośnica, Ługowina, Mołstowo, Policko, Prusim, Przemysław, Siwkowice, Smólsko, Starogard.

MiejscowościEdytuj

Miasta
Resko (miasto od 1296 r.)
Wsie
Dorowo, Gardzin, Godziszewo, Iglice, Lubień Dolny, Luboradz, Łabuń Mały, Łabuń Wielki, Łosośnica, Ługowina, Piaski, Prusim, Przemysław, Sienno, Siwkowice, Sosnowo, Stara Dobrzyca, Starogard, Taczały.
Osady
Bezmoście, Komorowo, Krosino, Lubień Górny, Łagiewniki, Miłogoszcz, Mołstowo, Naćmierz, Porąbka, Potuliny, Słowikowo, Smólsko, Żerzyno.
Kolonie
Łosośniczka, Mokronos, Sąpólko, Sosnówko, Trzaski.
Przysiółki
Gozdno, Policko, Orzeszkowo, Stołążek, Świekotki, Święciechowo.

PrzypisyEdytuj

  1. Archiwa Państwowe, Bazy danych, Archiwum Państwowe w Szczecinie Oddział w Stargardzie: Starostwo Powiatowe Łobeskie.
  2. Ludność. Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym w 2016 r. (Stan w dniu 31 XII 2016 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2017-05-30. ISSN 2451-2087.
  3. Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast (pol.). GUS. [dostęp 2010-09-14].
  4. Gmina Resko w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2016-03-18] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  5. Działalność informacyjno-szkoleniowa » Analizy budżetów jednostek samorządu terytorialnego » Archiwum » 2016 r. » Analizy budżetów JST » Wykonanie budżetów jst IV kwartał 2016 r. /Tabele: 5, 6, 7. Regionalna Izba Obrachunkowa w Szczecinie. [dostęp 2017-08-19].
  6. Sołectwa (pol.). s. Oficjalna strona gminy Resko. [dostęp 2018-06-02].

Linki zewnętrzneEdytuj