Otwórz menu główne

Roman Gostkowski herbu Gozdawa, baron (ur. 2 września 1837, zm. 2 marca 1912 we Lwowie) – polski inżynier kolejnictwa, profesor Politechniki Lwowskiej. Autor teorii ruchu kolejowego.

Roman Gostkowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 2 września 1837
Siedlce
Data i miejsce śmierci 2 marca 1912
Lwów
Miejsce spoczynku Cmentarz Łyczakowski we Lwowie
Zawód, zajęcie inżynier kolejnictwa

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się ur. 2 września 1837 (według wspomnienia pośmiertnego o nim, w Przycieżu w Galicji, według J. Sipajłła – w Siedlcach k. Nowego Sącza). Po ukończeniu szkoły studiował na Politechnice w Wiedniu, naukę ukończył w 1858. Dwa lata później rozpoczął pracę związaną z koleją, w 1865 zamieszkał we Lwowie, gdzie otrzymał pracę inżyniera na budowie linii do Czerniowiec. W 1872 został kierownikiem budowy Kolei Arcyksięcia Albrechta, w tym samym roku obronił pracę habilitacyjną i został docentem ruchu kolejowego. W 1877 należał do grupy inżynierów, którzy zainicjowali powstanie Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie, był jego pierwszym przewodniczącym i zajmował to stanowisko do 1885. Od 1884 przebywał w Wiedniu, gdzie został dyrektorem oddziału technicznego kolei państwowych. Wrócił do Lwowa w 1890, stanął na czele Katedry Ruchu Kolejowego Politechniki Lwowskiej. W 1893 został ponownie wybrany na przewodniczącego Towarzystwa Politechnicznego i pełnił tę funkcję przez dwa lata. Otrzymał tytuł członka honorowego Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie[1]. Od 1897 przez rok był rektorem Politechniki Lwowskiej. Pracował do przejścia na emeryturę w 1908, a następnie aż do śmierci pracował naukowo. Był radnym miasta Lwowa i członkiem trybunału patentowego. Spoczywa na Cmentarzu Łyczakowskim.

Jego córką była Zofia Moraczewska.

Dorobek naukowyEdytuj

Do dorobku Romana Gostkowskiego należą liczne felietony i artykuły fachowe oraz sześćdziesiąt trzy prace naukowe. Prowadził odczyty w lwowskim Towarzystwie Politechnicznym, Towarzystwie Politechnicznym w Pradze i Towarzystwie Austriackich Inżynierów i Architektów w Wiedniu.

Publikacje (wybrane)
  • "Doświadczenia nad oporem ruchu pociągów" /1879/;
  • "Teoria ruchu kolejowego" /1883/;
  • "Elektryczność w zastosowaniu do przewozu na kolejach żelaznych" /1884/;
  • "Das Bremsen der Zuge auf Eisenbahnen" /1886/;
  • "Beheizung und Beleuchtung der Wagen" /1899/;
  • "Znaczenie ropy opałowej dla kolei galicyjskich" /1903/.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj